در حالى كه پيامبران كراراً مى‌گفتند: وَ مَا اسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اجْرٍ: «هيچ پاداشى از شما نمى‌طلبيم» (شعراء ١٠٩) (اين تعبير در چندين آيه قرآن مجيد درباره چندين پيامبر آمده است.)

اصولًا همين كه مى‌بينيم ساحران در خدمت فرعون ظالم و مستكبرند، براى شناخت «سحر» از «معجزه» كافى مى‌باشد.

ناگفته پيداست كه انسان هر قدر مهارت در پرده‌پوشى بر افكار و اهداف خود داشته باشد باز قيافه واقعى آن از خلال اعمالشان ظاهر مى‌شود.

كوتاه سخن اين‌كه مطالعه در سوابق زندگى اين گونه اشخاص و چگونگى استفاده از خارق عاداتى كه انجام مى‌دهند و همچنين توجه با همسويى آنها نسبت به طيف‌هاى مختلف اجتماعى، و نيز طرز رفتار و اخلاق آنها راهنماى خوبى براى شناخت «سحر» از «معجزه» است، و قطع نظر از تفاوت‌هاى ديگرى كه در بالا ذكر شد تشخيص معجزات از سحر و خارق عادات ديگر از اين طريق كار آسانى است.

قرآن مجيد با تعبيرات دقيقى به اين حقيقت اشاره كرده است، در يكجا مى‌گويد:

قَالَ مُوسى‌ مَا جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ انَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ انَّ اللَّهَ لَايُصْلِحُ عَمَل الْمُفْسِدِينَ: «موسى گفت آنچه را شما آورديد سحر است، خداوند به زودى آن را ابطال مى‌كند، چرا كه خداوند عمل مفسدان را اصلاح نمى‌نمايد» (يونس ٨١).

آرى ساحران افرادى مفسدند و عملشان باطل است، و مسلّماً چنين عملى نمى‌تواند اثر اصلاحى در جامعه داشته باشد.

در جاى ديگر در خطابى كه خداوند به موسى كرده، مى‌فرمايد: «نترس تو برترى» لَا تَخَفْ انَّكَ انْتَ الْاعْلى‌ و سپس مى‌افزايد: وَ الْقِ مَا فِى يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا انَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ وَ لَايُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اتى‌ «چيزى را كه در دست دارى بيفكن تمام آنچه را آنها ساخته‌اند مى‌بلعد، چرا كه آنچه آنها ساخته‌اند تنها مكر ساحر است، و ساحر هرجا بيايد رستگار نخواهد شد» (طه ٦٨ و ٦٩).

آرى كار ساحر خدعه و نيرنگ است، و طبعاً روحياتى هماهنگ با آن دارد، آنها