ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٤ - مقصود
از نظر آفرينش با ما تفاوتى ندارند. بشر را باين جهت بشر گفتهاند كه بشره او- يعنى پوستش- پوشيده از پشم و مو نيست و بدينجهت محتاج لباس است. اما حيوانات بدنشان بوسيله پشم و مو و پر پوشيده شده است و اين، لطفى است از جانب خداوند به آنها كه از نعمت عقل محرومند و نميتوانند خويشتن را بوسيله ساترى بپوشند.
(وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ): چرا بموسى و هارون و قومشان بردگان و بندگان مايند، ايمان بياوريم؟! حسن گويد: بنى اسرائيل فرعون را مىپرستيدند و فرعون بت مىپرستيد.
(فَكَذَّبُوهُما فَكانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ): آنان موسى و هارون را تكذيب كردند و سر انجام خداوند آنها را غرق و هلاك كرد.
(وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ): تورات را بر موسى نازل كرديم تا مردم بوسيله آن براه حق و صواب هدايت شوند.
(وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً): پسر مريم و مادرش را شاهد و دليلى بر قدرت خويش قرار داديم. زيرا عيسى را بدون پدر آفريديم و مريم را بدون شوهر باردار كرديم.
(وَ آوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِينٍ): اين مادر و فرزند را به نقطه مرتفعى كه زمين آن هموار- و بقولى سر سبز و خرم- بود، برديم. برخى گويند: در مصر است و برخى گويند: بيت المقدس است. برخى گويند: منظور از ربوه، حيره كوفه و قرار مسجد كوفه و معين، شط فرات است.