ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦٢ - مقصود
اظهار موافقت و به عمل مخالفت كنيد، ميداند.
(قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ): بگو: خدا و پيامبر را اطاعت كنيد و از مخالفت بپرهيزيد.
(فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ): اگر از طاعت خدا و رسول اعراض كنند، بر پيامبر است وظائفى كه بر عهده دارد و بر آنهاست وظائفى كه بر عهده دارند. يعنى پيامبر اوامر خدا را ابلاغ ميكند و آنها بايد اطاعت كنند.
(وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا): اگر پيامبر را اطاعت كنيد، رشد مىيابيد و به صلاح مىگرائيد و به راه بهشت هدايت مىشويد.
(وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ): پيامبر وظيفهاى جز اداى رسالت و بيان شريعت ندارد. وظيفه او راهنمايى و وظيفه شما راهيابى است.
(وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ): خداوند به آنان كه اهل ايمان و طاعت خالصند، وعده كرده است كه آنها را جانشين گذشتگان كند و سرزمينهاى كفار عرب و عجم را بدست ايشان دهد و آنها را در آن سرزمينها ساكن و حكمروا گرداند. همانطورى كه بنى اسرائيل را هم جانشين گذشتگان كرد و جبابره مصر را هلاك گردانيد و سرزمينها و ديار و اموالشان را به آنها داد.
ابى بن كعب گويد: هنگامى كه پيامبر خدا وارد مدينه شد و انصار او را مأوى دادند، تمام عرب بدشمنى آنها برخواستند. شبها با سلاح مىخوابيدند و روزها سلاح را از خود جدا نميكردند. گفتند: آيا روزى خواهد آمد كه ما در امن و آرامش به سر بريم و فقط از خدا بترسيم؟ از اينرو آيه نازل گرديد.
مقداد از پيامبر خدا نقل كرده است كه: هيچ خانه گلين و موئين در زمين نمىماند، مگر اينكه خداوند كلمه اسلام را بوسيله عزيز كردن عزيزى يا ذليل كردن ذليلى داخل آن ميكند. يا اهل آن را عزيز مىكند و آنها را پيرو كلمه اسلام مىسازد يا ذليل ميكند تا در برابر كلمه اسلام سر تسليم فرود آوردند.