٦٥٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: اى على ! خداوند ، تو را به زيورى آراسته است كه بندگان به زيورى محبوب تر از آن در نزد خدا، آراسته نشده اند، كه آن ، زيورِ ابرار در نزد خداست : زُهد به دنيا ، تو را چنان قرار داده كه نه تو از دنيا چيزى بر مى گيرى ، و نه دنيا از تو چيزى بر مى گيرد.

٧ / ١٢

ترك آزاررسانى

٦٥٦٢.امام صادق عليه السلام : اى حَفْص! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى داند كه بندگان چه خواهند كرد و به چه طرفى ره سپارند . از اين رو ، وقتى گناه مى كنند، چون از پيش به آنچه مى كنند ، آگاه است، در برابرشان بردبارى مى نمايد. پس مبادا نرم خويى و مدارا از جانب كسى كه بيم از دست دادن چيزى را ندارد (يعنى خداوند) ، تو را بفريبد !» . امام عليه السلام سپس اين سخن خداوند متعال را: «آن است ، سراى واپسين» را تا آخر آيه، خواند و شروع به گريستن كرد و فرمود: «به خدا سوگند كه با اين آيه ، آرزوها از ميان مى رود !». سپس فرمود: «به خدا سوگند كه نيكوكاران ، رستگارند ! آيا مى دانى كه آنها چه كسانى هستند؟ آنان ، كسانى هستند كه حتّى مورچه اى را نمى آزارند. براى ترس از خدا ، علم [به او] كافى است، و براى غرّه شدن به خدا ، جهل [نسبت به او ]بس است» .