دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٢٤٦ ص
٣٢٤٧ ص
٣٢٤٨ ص
٣٢٤٩ ص
٣٢٥٠ ص
٣٢٥١ ص
٣٢٥٢ ص
٣٢٥٣ ص
٣٢٥٤ ص
٣٢٥٥ ص
٣٢٥٦ ص
٣٢٥٧ ص
٣٢٥٨ ص
٣٢٥٩ ص
٣٢٦٠ ص
٣٢٦١ ص
٣٢٦٢ ص
٣٢٦٣ ص
٣٢٦٤ ص
٣٢٦٥ ص
٣٢٦٦ ص
٣٢٦٧ ص
٣٢٦٨ ص
٣٢٦٩ ص
٣٢٧٠ ص
٣٢٧١ ص
٣٢٧٢ ص
٣٢٧٣ ص
٣٢٧٤ ص
٣٢٧٥ ص
٣٢٧٦ ص
٣٢٧٧ ص
٣٢٧٨ ص
٣٢٧٩ ص
٣٢٨٠ ص
٣٢٨١ ص
٣٢٨٢ ص
٣٢٨٣ ص
٣٢٨٤ ص
٣٢٨٥ ص
٣٢٨٦ ص
٣٢٨٧ ص
٣٢٨٨ ص
٣٢٨٩ ص
٣٢٩٠ ص
٣٢٩١ ص
٣٢٩٢ ص
٣٢٩٣ ص
٣٢٩٤ ص
٣٢٩٥ ص
٣٢٩٦ ص
٣٢٩٧ ص
٣٢٩٨ ص
٣٢٩٩ ص
٣٣٠٠ ص
٣٣٠١ ص
٣٣٠٢ ص
٣٣٠٣ ص
٣٣٠٤ ص
٣٣٠٥ ص
٣٣٠٦ ص
٣٣٠٧ ص
٣٣٠٨ ص
٣٣٠٩ ص
٣٣١٠ ص
٣٣١١ ص
٣٣١٢ ص
٣٣١٣ ص
٣٣١٤ ص
٣٣١٥ ص
٣٣١٦ ص
٣٣١٧ ص
٣٣١٨ ص
٣٣١٩ ص
٣٣٢٠ ص
٣٣٢١ ص
٣٣٢٢ ص
٣٣٢٣ ص
٣٣٢٤ ص
٣٣٢٥ ص
٣٣٢٦ ص
٣٣٢٧ ص
٣٣٢٨ ص
٣٣٢٩ ص
٣٣٣٠ ص
٣٣٣١ ص
٣٣٣٢ ص
٣٣٣٣ ص
٣٣٣٤ ص
٣٣٣٥ ص
٣٣٣٦ ص
٣٣٣٧ ص
٣٣٣٨ ص
٣٣٣٩ ص
٣٣٤٠ ص
٣٣٤١ ص
٣٣٤٢ ص
٣٣٤٣ ص
٣٣٤٤ ص
٣٣٤٥ ص
٣٣٤٦ ص
٣٣٤٧ ص
٣٣٤٨ ص
٣٣٤٩ ص
٣٣٥٠ ص
٣٣٥١ ص
٣٣٥٢ ص
٣٣٥٣ ص
٣٣٥٤ ص
٣٣٥٥ ص
٣٣٥٦ ص
٣٣٥٧ ص
٣٣٥٨ ص
٣٣٥٩ ص
٣٣٦٠ ص
٣٣٦١ ص
٣٣٦٢ ص
٣٣٦٣ ص
٣٣٦٤ ص
٣٣٦٥ ص
٣٣٦٦ ص
٣٣٦٧ ص
٣٣٦٨ ص
٣٣٦٩ ص
٣٣٧٠ ص
٣٣٧١ ص
٣٣٧٢ ص
٣٣٧٣ ص
٣٣٧٤ ص
٣٣٧٥ ص
٣٣٧٦ ص
٣٣٧٧ ص
٣٣٧٨ ص
٣٣٧٩ ص
٣٣٨٠ ص
٣٣٨١ ص
٣٣٨٢ ص
٣٣٨٣ ص
٣٣٨٤ ص
٣٣٨٥ ص
٣٣٨٦ ص
٣٣٨٧ ص
٣٣٨٨ ص
٣٣٨٩ ص
٣٣٩٠ ص
٣٣٩١ ص
٣٣٩٢ ص
٣٣٩٣ ص
٣٣٩٤ ص
٣٣٩٥ ص
٣٣٩٦ ص
٣٣٩٧ ص
٣٣٩٨ ص
٣٣٩٩ ص
٣٤٠٠ ص
٣٤٠١ ص
٣٤٠٢ ص
٣٤٠٣ ص
٣٤٠٤ ص
٣٤٠٥ ص
٣٤٠٦ ص
٣٤٠٧ ص
٣٤٠٨ ص
٣٤٠٩ ص
٣٤١٠ ص
٣٤١١ ص
٣٤١٢ ص
٣٤١٣ ص
٣٤١٤ ص
٣٤١٥ ص
٣٤١٦ ص
٣٤١٧ ص
٣٤١٨ ص
٣٤١٩ ص
٣٤٢٠ ص
٣٤٢١ ص
٣٤٢٢ ص
٣٤٢٣ ص
٣٤٢٤ ص
٣٤٢٥ ص
٣٤٢٦ ص
٣٤٢٧ ص
٣٤٢٨ ص
٣٤٢٩ ص
٣٤٣٠ ص
٣٤٣١ ص
٣٤٣٢ ص
٣٤٣٣ ص
٣٤٣٤ ص
٣٤٣٥ ص
٣٤٣٦ ص
٣٤٣٧ ص
٣٤٣٨ ص
٣٤٣٩ ص
٣٤٤٠ ص
٣٤٤١ ص
٣٤٤٢ ص
٣٤٤٣ ص
٣٤٤٤ ص
٣٤٤٥ ص
٣٤٤٦ ص
٣٤٤٧ ص
٣٤٤٨ ص
٣٤٤٩ ص
٣٤٥٠ ص
٣٤٥١ ص
٣٤٥٢ ص
٣٤٥٣ ص
٣٤٥٤ ص
٣٤٥٥ ص
٣٤٥٦ ص
٣٤٥٧ ص
٣٤٥٨ ص
٣٤٥٩ ص
٣٤٦٠ ص
٣٤٦١ ص
٣٤٦٢ ص
٣٤٦٣ ص
٣٤٦٤ ص
٣٤٦٥ ص
٣٤٦٦ ص
٣٤٦٧ ص
٣٤٦٨ ص
٣٤٦٩ ص
٣٤٧٠ ص
٣٤٧١ ص
٣٤٧٢ ص
٣٤٧٣ ص
٣٤٧٤ ص
٣٤٧٥ ص
٣٤٧٦ ص
٣٤٧٧ ص
٣٤٧٨ ص
٣٤٧٩ ص
٣٤٨٠ ص
٣٤٨١ ص
٣٤٨٢ ص
٣٤٨٣ ص
٣٤٨٤ ص
٣٤٨٥ ص
٣٤٨٦ ص
٣٤٨٧ ص
٣٤٨٨ ص
٣٤٨٩ ص
٣٤٩٠ ص
٣٤٩١ ص
٣٤٩٢ ص
٣٤٩٣ ص
٣٤٩٤ ص
٣٤٩٥ ص
٣٤٩٦ ص
٣٤٩٧ ص
٣٤٩٨ ص
٣٤٩٩ ص
٣٥٠٠ ص
٣٥٠١ ص
٣٥٠٢ ص
٣٥٠٣ ص
٣٥٠٤ ص
٣٥٠٥ ص
٣٥٠٦ ص
٣٥٠٧ ص
٣٥٠٨ ص
٣٥٠٩ ص
٣٥١٠ ص
٣٥١١ ص
٣٥١٢ ص
٣٥١٣ ص
٣٥١٤ ص
٣٥١٥ ص
٣٥١٦ ص
٣٥١٧ ص
٣٥١٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٣٩٤

اسعد پاشا
جلد: ٨
     
شماره مقاله:٣٣٩٤


اَسْعَدْ پاشا، احمد (١٢٤٤ - ١٢٩٢ق‌/١٨٢٨ - ١٨٧٥م‌)، از رجال‌ مشهور لشكري‌ و صدراعظم‌ عثمانى‌ در دورة سلطنت‌ سلطان‌عبدالعزيز (١٢٧٨-١٢٩٣ق‌/١٨٦١-١٨٧٦م‌).
پدرش‌ محمدآقا از مأموران‌ نظامى‌ عثمانى‌ در جزيره‌ ساقز (كيوس‌ يونانى‌) بود و احمد اسعد در همانجا ديده‌ به‌ جهان‌ گشود. دريادار خليل‌ رفعت‌ پاشا، هنگام‌ بازديد از جزيرة ياد شده‌، او را با خود به‌ استانبول‌ برد و در «مكتب‌ حربيه‌» به‌ تحصيل‌ واداشت‌. احمد از اين‌ مدرسه‌ با درجة افسري‌ فارغ‌التحصيل‌ شد و در همانجا به‌تدريس‌ رياضى‌ پرداخت‌. سپس‌ در مأموريت‌ فؤاد پاشا به‌ سوريه‌ او را همراهى‌ كرد و آموزش‌ فرزند وي‌ كاظم‌ بيك‌ را برعهده‌ گرفت‌ (جودت‌، ١٢٢ ؛ ثريا، ٣٤٢؛ اينال‌، .(III/٤١٥ پس‌ از آنكه‌ فؤاد پاشا به‌ صدارت‌ رسيد، احمد اسعد نيز به‌ سِمت‌ وابستة نظامى‌ عثمانى‌ در پاريس‌، و مديريت‌ «مكتب‌ عثمانيه‌» در آن‌ شهر منصوب‌ شد (ثريا، همانجا؛ اينال‌، و در همان‌ ايام‌ در دانشگاه‌ نظامى‌ پروس‌ به‌ تكميل‌ آموزش‌ نظامى‌ پرداخت‌ (سامى‌، ٢/٩١٠). آنگاه‌ مراتب‌ نظامى‌ را، يكى‌ پس‌ از ديگري‌، به‌ سرعت‌ پيمود و در جوانى‌ به‌ عالى‌ترين‌ درجة نظامى‌ عثمانى‌ يعنى‌ مشيري‌ (سپهبدي‌) ارتقا يافت‌ (جودت‌، همانجا).
در سفر سلطان‌ عبدالعزيز به‌ پاريس‌ ١٢٨٤ق‌/١٨٦٧م‌، اسعدپاشا به‌ هيأت‌ همراه‌ پيوست‌ و به‌ استانبول‌ بازگشت‌ و به‌ عضويت‌ «دارالشوراي‌ عسكري‌»، و پس‌ از مدتى‌ به‌ رياست‌ آن‌ انتخاب‌ شد. سپس‌ در مقامهايى‌ مانند استانداري‌ يمن‌، فرمانده‌ نظامى‌ بوسنى‌ و هرزگوين‌، فرمانداري‌ اشقودره‌ (اسكوتاري‌)، فرماندار ارزروم‌، آنكارا، فرمانده‌ بحريه‌ و سرعسكري‌ (فرمانده‌ كل‌ ارتش‌) خدمت‌ كرد (ثريا، ٣٤٢-٣٤٣؛ سامى‌، همانجا). همچنين‌ در مراسم‌ تاجگذاري‌ ويلهم‌ اول‌ امپراتور پروس‌ در ١٨٧١م‌ به‌ عنوان‌ نمايندة باب‌عالى‌ شركت‌ جست‌ (اينال‌، همانجا). در ١٧ ذيحجة ١٢٨٩ق‌/١٥ فوريه‌ ١٨٧٣م‌ طى‌ فرمانى‌ از جانب‌ سلطان‌ عبدالعزيز به‌ صدراعظمى‌ منصوب‌ شد (ثريا، ٣٤٣؛ زامباور، ٢٤٨؛ براي‌ متن‌ فرمان‌، نك: اينال‌، .(III/٤١٨
وي‌ با ا¸نكه‌ فردي‌ تحصيل‌ كرده‌ و آشنا به‌فنون‌ نظامى‌ و تمدن‌اروپايى‌ بود، در امور سياسى‌ تجربه‌اي‌ نداشت‌ و انتخابش‌ مورد تأييد محافل‌ سياسى‌ قرار نگرفت‌ (جودت‌، ١٢٣ -١٢٢ ؛ كارال‌، و پس‌ از مدتى‌ در ١٧ صفر ١٢٩٠ق‌/١٦ مارس‌ ١٨٧٣م‌ معزول‌ شد (ثريا، همانجا؛ اينال‌، و جاي‌ خود را به‌ رشدي‌ پاشا شيروانى‌زاده‌ داد (جودت‌، .(١٢٣ يكى‌ از علل‌ عزل‌ او را مخالفت‌ وي‌ با تبعيد بدون‌ محاكمة نامق‌ كمال‌ شاعر و نمايشنامه‌نويس‌ پرآوازه‌ و يارانش‌ بعد از روي‌ صحنه‌ آمدن‌ نمايشنامة «وطن‌ يا سيلستر» كه‌ با استقبال‌ بى‌نظير مردم‌ مواجه‌ شده‌ بود، دانسته‌اند (اينال‌، .(III/٤٢٢-٤٢٤
اسعد پاشا بعد از عزل‌، والى‌ قونيه‌ شد، سپس‌ به‌ فرماندهى‌ نظامى‌ سوريه‌ نايل‌ گشت‌ و آنگاه‌ فرماندهى‌ نيروي‌ دريايى‌ را در دست‌ گرفت‌ تا در ١٩ ربيع‌الاول‌ ١٢٩٢ بار ديگر به‌ صدارت‌ منصوب‌ شد (ثريا، همانجا). با آنكه‌ در همين‌ ايام‌ اتفاق‌ مثلث‌ در اروپا پديد آمده‌، و سرزمينهاي‌ اروپايى‌ عثمانى‌ را مورد تهديد قرار داده‌ بود، اسعدپاشا باز هم‌ در ادارة امور سياسى‌ كشور توانايى‌ نشان‌ نداد و بعد از ٥ روز معزول‌ (اينال‌، )، III/٤٢٦-٤٢٧ و به‌ حكومت‌ ايالت‌ آيدين‌ تعيين‌ شد و در همانجا در شهر ازمير درگذشت‌ (ثريا، همانجا) و در مقبرة سيدمكرم‌الدين‌ درگاهى‌ به‌ خاك‌ سپرده‌ شد (اينال‌، .(III/٤٢٩ وي‌ فردي‌ نيك‌خواه‌، پاكدامن‌ و سربازي‌ شجاع‌ بود، ليكن‌ در زمينة سياسى‌ نتوانست‌ موفقيتى‌ به‌دست‌ آورد.
مآخذ: ثريا، محمد، سجل‌ عثمانى‌ ( تذكرة مشاهير عثمانيه‌ )، استانبول‌، ١٣٠٨ق‌؛ زامباور، معجم‌ الانساب‌ و الاسرات‌ الحاكمة، ترجمة زكى‌ محمدحسن‌ بك‌ و حسن‌ احمد محمود، بيروت‌، ١٤٠٠ق‌/١٩٨٠م‌؛ سامى‌، شمس‌الدين‌، قاموس‌ الاعلام‌، استانبول‌، ١٣٠٦ق‌؛ نيز:
Cevdet Pasa, Ahmed, Tez @ kir, Ankara, ١٩٨٦; Inal, M. K., Osmanl o devrinde son sadr o azamlar, Istanbul, ١٩٦٥; Karal, E.Z., Osmanl o tarihi, Ankara, ١٩٨٣ .
على‌اكبر ديانت‌