الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٧ - ب- كسانى كه از غسل دادن استثناء شدهاند
تفصيل احكام:
١- شهيدى كه در راه خدا كشته مىشود، غسل ندارد، بلكه در لباسش كفن مىشود و سپس بر او نماز خوانده شده و به خاك سپرده مىشود و تنها در صورتى كه لباس از تن او بيرون آورده شده باشد، كفن مىشود. جامه شهيد از بدنش بيرون آورده نمىشود مگر كلاه، كفش و كمربند در صورتيكه از چرم باشند.
٢- از شرايط سقوط غسل از شهيد اين است كه در ميدان جنگ به شهادت رسيده باشد، اما اگر مسلمانان، پيكر او را وقتى تحويل گرفته باشند كه رمق حيات داشته و بعد جان داده است، غسل از او ساقط نمىشود و حكم ديگران را دارد.
٣- كسى كه با اجراى حدّ يا قصاص كشته مىشود، قبل از آن به او دستور داده ميشود كه غسل و كفن و حنوط انجام دهد و زمانى كه كشته شد، بر او نماز خوانده ميشود و سپس دفن مىگردد.
٤- كسى كه جنازه شهيد يا كسى را كه غسل بر او قبل از كشته شدنش واجب است، مس كند يعنى جايى از بدنش با جايى از بدن او تماس پيدا كند، غسل مس ميت بر او واجب نيست.
٥- قسمتى از بدن ميّت، اگر قلب جزء آن باشد، مانند ميت حساب مىشود و غسل و كفن و نماز دارد و بعد هم به خاك سپرده مىشود و از كفن، پيراهن و سرتاسرى كفايت مىكند و احتياط اين است كه لنگ هم اضافه شود.