الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٥ - ب- با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
«وقتى خدا بندهاى را دوست بدارد، به سوى او نگاه مىكند، و وقتى به سوى او نگاه كند، يكى از سه چيز را به عنوان هديه به او مىبخشد: يا سر درد يا تب يا چشم درد.»
٦- رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمود:
«حمى ليلة كفارة سنة» [١].
«يك شب تب كردن، كفاره يك سال است.»
٧- حضرت على عليه السلام درباره مريضى طفل گفت:
«كفارة لوالديه» [٢].
«بيمارى كودك، كفاره پدر و مادر او است.»
٨- امام صادق عليه السلام فرمود:
«قال اللَّه عزّو جلّ: أيّما عبد ابتليته ببليّة فكتم ذلك عوّاده ثلاثاً أبدلته لحماً خيراً من لحمه، ودماً خيراً من دمه، وبشراً خيراً من بشره، فإن أبقيته أبقيته ولا ذنب له، وإن مات، مات إلى رحمتي» [٣].
«خداوند عزّ و جلّ فرمود: هر بندهاى كه او را به بيمارى مبتلا كنم و او اين بيمارى را از عيادت كنندگان خود تا سه روز پنهان كند، گوشت بدن او را به گوشت بهتر و خون او را به خون بهتر و پوست بدن او را به پوست بهتر، تبديل خواهم كرد. پس اگر او را در قيد حيات باقى بگذارم، زنده مىماند در حاليكه هيچ گناهى ندارد. اگر هم بميرد به جوار رحمتم منتقل خواهد شد.»
٩- حضرت على عليه السلام فرمود:
[١] - همان ص ٦٢٥، حديث ٢٢.
[٢] - همان، ص ٦٢٦، باب ٢، حديث ١.
[٣] - همان، ص ٦٢٧، باب ٣، حديث ١.