الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٨ - ه- ميت چنين كفن مىشود
عورت و فرج ميّت مىبندى تا چيزى از عورت ميّت پيدا نباشد، و مقدار كمى كافور در گوشها و محلهاى سجده در بدن او قرار بده، و در چشمان، دهن و گوشهاى او مقدار كمى پنبه بگذار، سپس بر سر او عمامه بپيچ و بر صورتش مقدارى ذريره بينداز و دو طرف عمامه بايد به طرف چپ او و به اندازه يك وجب به صورت ميّت رها شود، و كسى كه ميّت را غسل داده و كسى كه ميّت را مسّ نموده بايد غسل كند هر چند كه ميّت غسل داده شده باشد. كفن هم بايد برد باشد و اگر برد نبود همه آن از پنبه باشد و اگر عمامه پنبهاى نيافتى، از پارچه سابرى عمامه تهيه كن. بعد فرمود: براى فرج ميّت زن به اندازه نيم منّ پنبه لازم است. درباره روش و ترتيب كفن كردن فرمود: از پيراهن آغاز مىكنى، سپس پارچه را روى پيراهن بر باسن و رانها و عورت او مىپيچى و درازاى پارچه سه ذراع و نيم و پهناى آن يك وجب و نيم باشد. سپس لنگ چهار باره پيچيده شود و بعد سرتا سرى و سپس عمامه و اضافه عمامه بر صورت او رها شود، و در هر پارچهاى از كفن بايد مقدارى كافور گذاشته شود و همچنين ذريره اگر چه در سرتاسرى، پارگى وجود داشته باشد. [١]»
١٣- امام صادق عليه السلام فرمود:
«أجيدوا أكفان موتاكم فإنّها زينتهم» [٢]
. «براى مردگان خود كفن نيكو انتخاب كنيد، زيرا كفن زينت مردگان است.»
١٤- حسن بن عبداللَّه صيرفى، از پدرش نقل مىكند كه:
[١] - همان، ص ٧٤٥، باب ١٤، حديث ٤.
[٢] - همان، ص ٧٤٩، باب ١٨، حديث ٣.