الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٧ - رفتار با يتيم
اللّهمّ إنّا لا نعلم منه إلّاخيراً وأنت أعلم به منّا، قال اللَّه تبارك وتعالى: قد أجزت شهادتكم وغفرت له ما علمت ممّا لا تعلمون» [١].
«وقتى كه مؤمن بميرد و چهل مرد از مؤمنان بر جنازه او حاضر شوند و بگويند: اللّهمّ إنّا لا نعلم منه إلّاخيراً وأنت أعلم به منّا.
خداوند متعال در جواب آنان مىگويد: شهادت و گواهى شما را براى ميّت پذيرفتم و آن گناهان را از او كه شما نمىدانيد و من مىدانم آمرزيدم.»
رفتار با يتيم:
١- امام على عليه السلام فرمود:
«ما من عبد يمسح يده على رأس يتيم ترحّماً له إلّاأعطاه اللَّه عزّ وجلّ لكلّ شعرة نوراً يوم القيامة» [٢]
. «هيچ بندهاى نيست كه از باب ترحّم، دستش را بر سر يتيمى بكشد، مگر اينكه خداوند در روز قيامت در برابر هر تار موى سر يتيم نورى براى او مىبخشد.»
٢- پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:
«من أنكر منكم قساوة قلبه فليُدنِ يتيماً فيلاطفه وليمسح رأسه، يلين قلبه بإذن اللَّه عزّ وجلّ، فإنّ لليتيم حقّاً» [٣]
. «كسى كه بخواهد با قساوت قلب خود مبارزه كند، بايد يتيمى را نزديك خود بنشاند، با او ملاطفت و مهربانى كند، دست بر سرش
[١] - همان، ج ٢، ص ٩٢٥، باب ٩٠، حديث ١.
[٢] - همان، ص ٩٢٦، باب ٩١، حديث ١.
[٣] - همان، حديث ٣.