الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اول آداب بيمارى و احكام احتضار
١١ ص
(٣)
الف- توبه كى، و چگونه؟
١٣ ص
(٤)
ب- با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
٢٣ ص
(٥)
ج- با بيمار چگونه رفتار كنيم؟
٢٩ ص
(٦)
د- آمادگى براى مرگ
٣٧ ص
(٧)
ه- احكام احتضار
٤٣ ص
(٨)
فصل دوم احكام وفات
٥٣ ص
(٩)
الف- غسل ميت
٥٥ ص
(١٠)
ب- كسانى كه از غسل دادن استثناء شدهاند
٦٣ ص
(١١)
ج- ميت چگونه غسل داده مىشود؟
٦٩ ص
(١٢)
د- احكام غسل ميت
٧٨ ص
(١٣)
ه- ميت چنين كفن مىشود
٨٣ ص
(١٤)
و- درباره حنوط و جريدتين
٩٤ ص
(١٥)
ز- نماز ميّت
١٠٧ ص
(١٦)
ح- چگونگى نماز ميّت
١١٤ ص
(١٧)
ط- ميّت چگونه دفن مىشود؟
١٣٠ ص
(١٨)
حكمت دفن
١٣٠ ص
(١٩)
حكمت دفن در حرم و در نجف اشرف
١٣١ ص
(٢٠)
لحد يا شقّ
١٣٣ ص
(٢١)
به ميّت قبل از دفن، مهلت بده
١٣٣ ص
(٢٢)
در هنگام عبور جنازه، ايستادن مستحب نيست
١٣٤ ص
(٢٣)
ميّت را چگونه به قبر مىسپارى؟
١٣٥ ص
(٢٤)
تلقين سنّت است
١٣٦ ص
(٢٥)
دروازه قبر
١٣٨ ص
(٢٦)
چه كسى وارد قبر شود؟
١٣٩ ص
(٢٧)
چه كسى خاك بريزد؟
١٤٠ ص
(٢٨)
قبر چند انگشت بلند شود و بر آن آب بپاشند
١٤١ ص
(٢٩)
دعاى بعد از دفن
١٤٢ ص
(٣٠)
آخرين تلقين
١٤٣ ص
(٣١)
بر ميّت سنگينى نكنيد و نامش را بنويسيد
١٤٤ ص
(٣٢)
انداختن ميّت در آب به هنگام ضرورت
١٤٥ ص
(٣٣)
به عزادار چگونه بايد تسليت گفته شود؟
١٤٧ ص
(٣٤)
چاه، هم قبر مىشود
١٤٨ ص
(٣٥)
تابوت نمونه
١٤٨ ص
(٣٦)
زيارت مردگان
١٤٩ ص
(٣٧)
از حمل جنازه بايد عبرت آموخت
١٥١ ص
(٣٨)
آداب زيارت قبور
١٥٣ ص
(٣٩)
با اشخاص مصيبتدار چگونه رفتار كنيم؟
١٥٤ ص
(٤٠)
صبر در مصيبت
١٥٨ ص
(٤١)
آدابى كه مصيبتدار بايد رعايت كند
١٥٦ ص
(٤٢)
اشك ريختن در مصيبت
١٦٥ ص
(٤٣)
گواهى دادن براى ميّت
١٦٦ ص
(٤٤)
رفتار با يتيم
١٦٧ ص
(٤٥)
ى- احكام قبور
١٧٠ ص
(٤٦)
ك- غسل مسّ ميّت
١٧٤ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص

الفقه الاسلامى آداب بيمارى و احكام وفات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٥ - و- درباره حنوط و جريدتين

١٠- اگر دو جريده در قبر ميّت گذاشته نشود، روى قبر او بگذارند.

١١- اگر روى هر دو جريده، اسم ميّت و اسم پدرش و اينكه او به شهادتين و ائمّه دوازده‌گانه عليهم السلام شهادت مى‌دهد، نوشته شود نيكو خواهد بود.

١٢- مستحب است كه مؤمنين از وفات برادر مؤمن‌شان مطّلع شوند تا از ثواب حضور در تشييع جنازه بهره‌مند گردند، و مستحب است كه شخص تشييع كننده در هنگام تشييع، دعاهاى روايت شده از معصومين را بخواند و به دنبال جنازه پياده راه برود و نه سواره و همچنان نعش‌را بر شانه‌هاى خود حمل كنند نه‌روى وسايل نقليّه مگر در هنگام ضرورت، و هم‌چنين مستحب است كه تشييع كننده، خاشع باشد و انديشه كند و از ديدن جنازه عبرت بگيرد و پشت سر جنازه يا دو طرف آن حركت كند نه جلو آن، و جامه تزئين شده روى نعش گذاشته نشود و جنازه را چهار نفر حمل كنند.

١٣- مستحب است كه تشييع كننده از چهار گوشه جنازه (تربيع) بگيرد و بهتر اين است كه از طرف راست ميّت شروع كند و بر شانه راست خود بگذارد و بعد گوشه عقب تابوت را روى شانه راست خود حمل كند و سپس گوشه ديگر آن را روى شانه چپ خود حمل كند و بعد به جلو تابوت برود و سمت چپ ميّت را روى شانه چپ خود حمل نمايد.

١٤- مستحب است صاحب عزا پا برهنه راه برود و رداى خود را وارونه بپوشد تا شناخته شود كه او صاحب مصيبت است.