بسيار مغلوط در متن عربى با عنوانهاى شگرف بخط ميرزابيك بن حسن حسينى گونابادى كه در ٢٠ ع ٢/ ١٠٠٩ در فيضاباد محولات نوشته است و بايد از اين نويسنده كه خود درباره خويش ميگويد: «فى الجمله وجود ناسخ در حفظ مؤلف دخلى دارد» بسيار سپاسگزار باشيم و بدرخواست او بر او رحمت بفرستيم، چه گويا اين نسخه نوشته او تنها و يگانه نسخه جهان است از اين كتاب بسيار سودمند خواجه طوسى پس بايد از غلطهاى او درگذريم و قصور او را ببخشيم.

اين نسخه از آغاز يك صفحه‌اى افتاده و در تجليد هم بابها پس و پيش شده است و در ميان باب ٢ (ص ١٧ چاپى) هم افتادگى دارد كه گويا بيش از يك برگى نباشد. از اين نسخه رويهم‌رفته ١٥٥ برگ مانده است در هر صفحه‌اى ٢١ سطر باندازه وزيرى در كاغذ سپاهانى با جلد تيماج زرد ضربى.

آقاى مدرس رضوى در سرگذشت خواجه طوسى (ص ٥ و ٨١ و ٣٠٢ و ٣٠٤) از همين نسخه ياد كرده است.

من در تصحيح اين نسخه چنانكه ياد كرده‌ام از چندين كتاب كمك گرفتم و با رنجى بسيار توانستم اين متن را آنچنانكه ديده ميشود آماده چاپ سازم و ميدانم كه در بسيارى از جاها بآنچه درست بايد باشد رهبرى نشدم و در برخى از جاها هم در چاپ غلطهائى رخ داده است كه بيشتر آنها را خواننده با نخستين نگاه درمى‌يابد، و آنچه مهم است در غلطنامه ياد كرده‌ام. نسخه اصل گرچه معرب بوده است ولى نويسنده در اعراب گذارى هيچ دقتى بخرج نداده و غلطهاى آشكار كرده است و اگر متون ديگر نمى‌بود در بسيارى از جاها تصحيح اين متن ممكن نميشده است‌

*** ٢- ترجمه ادب وجيز طوسى كه در تهران در چاپخانه مجلس بسال ١٣١٢ خ بكوشش سيد عبد الرحيم خلخالى با ديباچه عباس اقبال بچاپ رسيده است.