١- در عنوان كتاب خواجه را «امام الحرمين» خوانده‌ام چون در آغاز رباعيات او در نسخه شماره‌١٦٢٧٢ ddA موزه بريتانيا (فهرست فيلمها ١: ٤٠١ ف ٤ ع ٧٠٩٣ ص ٥٦١bO ٨٢ ) چنين ديده‌ام.

٢- تصويرى جلد از كتابخانه ملك است كه در بالا و پايين آن به كوفى نوشته شده است «المولى المعظم الامام نصير الملة و الدين محمد بن محمد بن الحسن الطوسى اطال اللّه بقاه».

در سوى راست آن آمده است:

نصير دولت و ملت محمد طوسى‌

يگانه‌اى كه چو او مادر زمانه نزاد

به سال ششصد و هفتاد دو به ذى‌حجه‌

به روز هفدهم اندرگذشته در بغداد

و كتبه روز بهان (با مهرگرد ناخوانا).

در سوى چپ «من متملكات فقير محمد جعفر» با مهرى كه سجل آن را درست نتوانستم بخوانيم.

در زير آن آمده است «تصوير عمدة العلماء و زبدة الحكماء استاد البشر خواجه نصير الدين طوسى قدس سره جزو ثبت كتب خانه شد ١٢٦ [١]» با مهر بيضى «فدوى پادشاه غازى شاه عالم، رحمن يا رخان ١١٢٢».

شاه عالم گويا همان شاه عالم يكم بهادر شاه مغولى (هند (١١١٩- ١١٢٤) باشد.

اين تصوير در ريحانة الادب (١: ٤١٨) و در ايران شهر (١: ٦٣٢) و آغاز چاپ دوم سرگذشت نامه طوسى از مدرس رضوى هم ديده ميشود.

تصوير پشت كتاب ما بايد از كتابى باشد كه با دو تصوير ديگر در كتابخانه مركزى نگاه‌دارى ميشود.

در شماره ٢١ سال ٢٨ مجله چهره‌نما چنانكه در مجله جلوه (٢: ٥ ص ٢٤٩) آمده است تصويرى از خواجه طوسى چاپ شده و گفته‌اند از سده هفتم و ساختمانى از كاشى معرق را نشان ميدهد و در جلوى چهره خواجه سه اسطرلاب است روى رحلى گذارده شده و گرداگرد وى بر- جها است. آن را روى پارچه‌اى نگاشته بودند و گردانندگان آن مجله آن را از يكى از مغازه‌هاى مصر به دست آورده و چاپ كرده‌اند.

اين تصوير در همان جلوه در همانجا و سپس در ريحانة الادب (١: ٤١٩٠) و نشريه كتابخانه ملى تبريز (٣: ١٢) نشر شده است.