اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢١ - ديباچه نخستين و خاتمه پيشين اخلاق ناصرى
سطرى بدينگونه مانده است: «حكماى افاضل .... متواتر و متوالى بمنه» سپس نام نويسنده و تاريخ است كه پيش ازين هم در پايان در خود متن آمده است (فيلم ٣٥٦٦ دانشگاه- يادنامه طوسى ص ٢٦- فهرست شيرانى ص ٣٢٦).
٣- شماره ٢٧١ فارسى يهودا در دانشگاه پرينستن نوشته نيمه روز آينه ٢٩ محرم ٧١٦ وقف بالى بن حاج سيد در ٩٢٤ (فيلم ٤٣٤٤ دانشگاه تهران) كه در پايان آن به همان خط متن ديباچه نخستين هست و اين كهنترين نسخه ايست كه من ديدم كه آن ديباچه را دارد.
٤- شماره ٥٧٧٧ سپهسالار از سده ١٠ نوشته محمد صابرين حافظ هارون با حاشيههاى لغوى و شرح مانند فراوان در زير سطرها و كنار صفحات كه آغاز آن تا اندكى از فهرست مطلبها افتاده و چنين است پايان آن: «انه اللطيف المجيب و اليه المرجع و اليه انيب و هر چند عرض ....)
تا پايان خاتمه پيشين به همان خط متن.
٥- شماره٨٠٣ ddA دانشگاه كيمبريج نوشته روح الله در ٢٩ ع ١/ ٤٣ [١٠] كه هر دو ديباچه و خاتمه نخستين را دارد و برون آن را در فهرست خود (ص ٢٠٥- ٢٠٧) وصف كرده و اندكى از دو ديباچه و همه خاتمه پيشين را آورده و نوشته كه ديباچه دوم پس از ديباچه نخستين است. اين يكى جز پنج نسخه ديگريست كه در ذيل فهرست او (ص ٨ ش ٣٧- ٤١) باد شده است.
٦- شماره ٣٠٧ ملى نوشته محمد محسن در كردآباد برهان پور در ١٠٣٩ كه آغاز ديباچه نخستين را در ص ١ پيش از صفحه عنوان كتاب و دنبال را در پايان آورده و خاتمه را هم در هامش پايان خود كتاب پيش از دنباله ديباچه نخستين دراگره در ١٠٤٧ گذارده است.
٧- شماره ٣٢٦٨ ملى نوشته محمد صالح بن حاجى برخوردار تاجر اردبيلى در حيدر آباد هند در روز سه شنبه ١٧ ع ٢/ ١٠٥٢ با خاتمه پيشين در پايان پيوسته به خود كتاب (٣:- ٣٨٦).
٨- شماره ١٨ فهرست مخطوطات فارسى دانشگاه پنجاب در لاهور از منظور احسن عباسى (١: ١٩) به نستعليق شكسته عبد الحليم ابو الخير احمد بن شيخ عبد الرحمن قارى در روز پنجشنبه نزديك به پايان رمضان ١٠٨١ با خاتمه پيشين.
٩- شماره٨٤٨٣٢ ddA موزه بريتانيا نوشته ١٠٨٢ داراى ديباچه نخستين در هامش (ريو ٨٥٦).
١٠- شماره ٢٠٨ فهرست بهار هند (٢: ١٦٢) به نستعليق روشن زرين ٢٩ ع ٢/ ١٠٩٨ در لاهور داراى هر دو ديباچه با حواشى.
١١- شماره ١٩٨ ج دانشكده الهيات تهران كه خاتمه پيشين را دارد و آن در اصفهان نزديك به پايان محرم ١١١٤ نوشته شده است (١: ٧).
١٢- شماره ٣٦٠ ملى نوشته عزيز اللّه حسينى براى احمد شه فرمانرواى مازندران در روز