و فيلسوف مدقق نصير الملة و الدين محمد الطوسى كه اكثر اين لوامع از پرتو اشراق انوار فوائد او است» (ص ١٦ و ٣٢١ لوامع الاشراق چاپ ١٢٨٣ نول كشور) با حواشى محمد هادى على و محمد عبد الغفور) او در چند جاى ديگر هم از طوسى ياد كرده است (ص ٤١ و ٤٥ و ٥١ و ١١٢).

محمد يوسف على گويا همان امين الدين على خان گريان مؤلف تأييد الاعداد به درخواست محمد غوث بهادر جنگ اعظم نواب آركوت در ١٢٥٣- ١٢٦٤ «اعظم سواطع الافاق فى شرح لوامع الاشراق» ساخته است (ش ٥٦٨ فهرست مدارس)

ثومپسن‌nosPmohT لوامع اشراق را به انگليسى در آورده و در لندن در ١٨٣٩ به چاپ رسانده است (بروكلمن ذيل ١: ٢٩٨).

٧- اختيار حسينى از روى طهارة الاعراق و اخلاق ناصرى و قانون السياسة و ميزان الحكم و قسطاس و اساس براى بابر شاه اخلاق همايون ساخته است در ٩١٢ سپس در ٩٢٦ براى سليم خان دستور الوزراء نگاشته است (منزوى ١٥٣٩ و ١٦٠٦- دانشگاه ١/ ٢٨٩٣- بادليان ١٤٦٣ و ٢٧٢٦- بنگال ١٣٨٧ و ٤٩٥- پاريس ٧٦٧ و ٧٦٨- پرلين ٢٩٨- برينستن ٦٨- نشريه ١: ٢١٤).

٨- غياث الدين منصور دشتكى درگذشته ٩٤٨ اخلاق منصورى ساخته است (منزوى ١٥٣٤) در ديباچه نخستين اخلاق ناصرى به گواهى نسخه ش ٣٠٧ ملى بندى از روى خط صدر المحقق پدر يا پسر او نقل شده است. پس او گويا از اخلاق ناصرى هم براى خود نسخه برداشته است.

٩- فتح اللّه سبزوارى از سده ١٠ بروش جدول سازى و تشجير تحفة الائمة العلية فى الحكمة العمليه براى ابراهيم شاه نگاشته است كه قانون الحكماء و فردوس الندماء و مشكاة الحيات و اخلاق الاشراف هم خوانده ميشود، درست مانند المشجرة العمادية فى الحكمة العملية كه در يك مقدمه در اقسام علوم و سه مقاله: اخلاق، معاش، سياست شهرها، بنام امير كبير فرمان رواى يزد عماد الدين عبد اللطيف ساخته شده است (ملك ١/ ٨٥٦) و مانند سلوك المالك فى تدبير المالك يا المشجرة فى الاخلاق از شهاب الذى احمد بن الربيع در ٦٥٥ (ملك ٣٧٢) ميباشد.

١٠- گزيده ديگرى مورخ ٩٥٦ به نوشته آقاى مدرس رضوى (چ ١ ص ٢٥٩) نزد آقاى محدث ارموى هست.

١١- علاء الدين على بن امر اللّه چلبى ابن الحنائى قينالى زاده درگذشته ٩٧٩ براى على پاشا وزير سليمان دوم عثمانى بيگلر بيگى شام درادرنه اخلاق علائى نگاشته است به تركى و مطالب اخلاق ناصرى و جلالى و محسنى را در آن آورده با افزوده‌هايى از خودش در يك مقدمه و سه كتاب در ٩٧١ تا روز آدينه ٢٠ صفر- ٩٧٣ و با ماده تاريخ «اولدى اخلاق علائى احسن» كه گويا با ٩٦٣ برابر است. و آن در بولاق در ١٢٤٨ چاپ شده است.

(قرطاى ٥٠٧ و ١٥١٧ و ٣٠٤٣- بلوشه فهرست نامها در سه شماره- فلوگل ٢: ٣٠٤