اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٧٤

و عرفه جسته گريخته ديده ميشود (ص ٢٢ و ١٦٦ و ٢٤٧).

در روضة التسليم منسوب بخواجه طوسى (چاپ ١٩٥٠ بمبئى) در سه جا تنها ترجمه بندهايى از آن آمده است:

١- ترجمه «لو بكيت اليك حتى تسقط اشفار عينى» (دعاؤه اذا استقال من ذنوبه ص ٨٨ صحيفه).

٢- ترجمه «و اوسع على فى رزقك و لا تفتنى بالبطر ...» (دعاؤه فى مكارم الاخلاق ص ١٠٠).

٣- ترجمه «و سددنى لان اعارض من غشى بالنصح ...» (همانجا)

٤- ترجمه «و ارزقنى التحفظ من الخطايا ...» (دعاؤه عند الشدة و الجهد ص ١٣٢).

همه اينها در تصور دوم (ص ٨٧- ٨٩) روضة التسليم است و از آن بر ميآيد كه با صحيفه روايت شيعى امامى يكسان نيست. در تصور ٢٣ آن (ص ١٠٠- ١٠١) يك بند ديگر «اللهم و انك من الضعف خلقتنا ... و لا تجعل لشيى‌ء من جوارحنا نفوذا فى معصيتك» از باب «دعاؤه فى الاشتياق الى طلب المغفرة» (ص ٦٠ صحيفه) آمده و ترجمه نگرديد. در تصور ٢١ (ص ٨٢) بندى آمده كه در دعاى سحر بروايت ابو حمزه ثمالى در اقبال ابن طاوس (ص ٦٧) مى‌بينيم.

ترجمه‌اى كه در روضة التسليم از اين بندها است نيز مانند اخلاق محتشمى ساده و روان است.

در هفت باب بابا سيدنا چاپ بمبئى با مطلوب المؤمنين باب ٢ ص ٩ از گفته مولانا زين العابدين آمده: «معرفة اللّه بمعرفة امام زمانهم الذى يجب عليه الطاعة؟!»