١٣- رساله معينيه كه بنام معين الدين ابو الشمس پسر ناصر الدين محتشم و براى كتابخانه او ساخته است و در آن هم تصرف كرده‌اند (ديباچه چاپ نگارنده- مدرس چ ٢: ٣٨٨).

١٤- حل مشكلات معينيه (چاپ نگارنده)

روضة التسليم (دانشگاه ١١/ ٨٢١١) و مطلوب المومنين هم بنام طوسى چاپ شده است ولى مسلم نيست كه از او باشد. همچنين پاسخ به كياه شاه امير (دانشگاه ٥/ ٨٢١١)

(ديباچه نخستين اخلاق محتشمى- ديباچه ترجمه انگليسى اخلاق ناصرى از ويكنس ص ١٣- ديباچه اخلاق ناصرى چاپ استاد مينوى).

ترجمه و شرح و تعليق و تقليد از اخلاق ناصرى‌

اگرچه اخلاق ناصرى خود ترجمه آزادى است از طهارة الاعراق مشكويه رازى ولى باز آنرا در يك مقدمه در دو باب به فارسى در آورده‌اند و چند نسخه از آن نشان داده‌اند: يكى ش ٢٦١ كتابخانه دانشگاه ادينبورگ مورخ ١٠٨١ به نستعليق علاء الدين در ١٠٨١ در جهان گيرنگر (داكا) در ٦١ برگ (فهرست ص ٢٢٩) دومى شماره ٢٧٣٠ با دليان (نشريه كتابخانه مركز دانشگاه ١: ٢١٦ و ٢١٨- منزوى ١٥٧٠) سومى نسخه محمد شفيع لاهورى از سده ١٢ (فهرست محمد بشير حسين ص ٢٢٣ ش ٣٣٣) در اين يكى هم سه فن علم عملى آمده و بر اصل افزوده دارد مانند خود اخلاق ناصرى و آن هم جز ترجمه حاج ميرزا ابو طالب محمد زنجانى است بنام كيمياى سعادت (مشار ١٢٩٤). چهارمى ملى شيراز ٥١٧ (٢: ١١١) بنام تهذيب اخلاق در ٦٨ برگ و شكسته نستعليق، پنجمى مجلس ٨٣٦٣ فهرست نشده (١٠٢٣٢) مورخ ٢ ذح ١٠٦٣ درشاه جهان آباد به تعليق شكسته (فيلم ٥٧٤٧ دانشگاه)، ششمى انجمن ترقى اردو ٤ ف ق ١٣٢ نوشته ١٠٦٩ (ص ٢٠ فهرست) (؟) (نشريه ٥: ٢٤٧- منزوى ١٥٨٧) هفتمى ملك ٦/ ٤٢٥٣ ..

خود اخلاق ناصرى را هم ركن الدين محمد بن على بن محمد گرگانى در ٧١٣ به عربى در آورده است. وى در آن ميگويد كه چون اين كتاب در حكمت عملى بسنده بود ولى به فارسى، و عراقيان از آن چيزى در نمى‌يافتند و همگان را سودمند نمى‌بود من آن را به عربى در آورده‌ام. نام آن «الاخلاق النصيرية فى تعريب الاخلاق الناصرية» است و نسخه آن در كتابخانه دانشگاه ليدن است به شماره ٥٨٢ وارنر و مورخ ٧٦٨ (٤: ٢١٩ ش ١٨٥٧) در فهرست آستان رضوى (٤: ٢١٥) نيز از آن ياد شده است (مدرس چ ٢: ٤٥٦). رساله اخلاقى كه در ليدن (٤: ٢٢٤ ش ٩٦٩ كد ٢/ ١٣٢٧) هست بدينگونه: در بيان نكته‌اى از تحصيل مقصود است، فصل ١- در بيان تهذيب اخلاق، ٢- در بيان آداب ملازمت ملوك، ٣- در بيان كيفيت معاشرت با اصناف خلق، خاتمه در بيان قواعد متفرقه كه حكماء بزرگ بران وصيت كرده‌اند، ترجمه‌اى از تهذيب اخلاق نيست.