اما در باب چاپ كتاب و اهتمامى كه در تصحيح و تنقيح متن بكار برده و صورت زيبا و خوشى كه به كتاب داده‌ايد هرچه بگويم كم گفته‌ام «بمثل هذا فليفعل المصححون» و عجب كتاب خوب و مفيدى است. چه از حيث جمع و تأليف و چه از حيث فصاحت در ترجمه و مطابقت با اصل.

بسيار هم خوشم آمد كه «الادب الوجيز» را اينجا گنجانيده و با يك صورت خوب و صحيح نشر كرده‌ايد، چونكه چاپ سابق بسيار پر غلط و معيوب بود ...

خلاصه اينكه اين ادب الوجيز زنده كرده شماست. رسائل را و كتاب را تمامى و بدقت هنوز نخوانده‌ام. ولى در ضمنى كه نگاه ميكردم دو سه نكته‌اى در باب آن و سه چهار موردى غلط چاپى در مقدمه بخاطرم رسيد و بچشم خورد كه باذن شما اينجا يادداشت ميكنم.

از الادب الوجيز. نسخه ديگرى در جزء رسائل‌مندرج در مجموعه كوپرولو ١٥٨٩ مورخ حوالى سنه ٧٥٣ (از ورق ٢٦٢ ببعد در حاشيه) موجود است كه نام مترجم ندارد ولى شايد براى تثبيت بعضى كلمات متن مفيد مى‌افتاد.

دو رساله نثر فارسى ديگر از خواجه در دست كه چاپ نشده و حق اين است كه نشر شود:

يكى گشايش نامه است كه در يكى از مجموعه‌هاى اياصوفيه نسخه ٤٨١ كه ظاهرا فيلمى از آن نگرفته باشم. ديگرى رساله جبر و قدر[٢] او كه احتمال ميدهم در برخى از نسخ عكسى باشد و در جزء مجموعه اياصوفيه ٢٠٤٨ مورخ ٧١٣ نيز هست و اين مجموعه جزء نسخى است كه بايد عكس آنها گرفته شود.

از رساله فضيلة (يا فضائل) امير المؤمنين دو نسخه در استانبول ديده‌ام كه عكس‌

[١]قسمتى از نامه خصوصى استاد مجتبى مينوى درباره اخلاق محتشمى كه متضمن بر فوائد است.

[٢]اين يكى بايد همان باشد كه آقاى مدرس رضوى در مجموعه رسائل طوسى گذارده و بچاپ رسانده‌اند. (دانش پژوه)