کلام جـدید - خسروپناه، عبدالحسین - الصفحة ٨٨

آيات و رواياتى كه با برخى از عقايد و اعمال يهوديان و مسيحيان، معارضه مى كنند و آن ها را به صراحت، ناصواب و باطل مى شمارند:

الف. (وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ);[٩٩]

و يهود گفتند: دست خدا بسته است. دست هاى خودشان بسته باد و به [سزاى]آن چه گفتند، از رحمت خدا دور شوند; بلكه هر دو دست او گشاده است، هرگونه بخواهد مى بخشد.

ب. (وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ اللّهِ وَ أَحِبّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ);[١٠٠]

و يهوديان و مسيحيان گفتند: ما پسران خدا و دوستان او هستيم; بگو: پس چرا شما را به [كيفر] گناهانتان، عذاب مى كند؟

ج.(وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لاَ النَّصارى حَتّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللّهِ مِنْ وَلِيّ وَ لا نَصِير);[١٠١]

و هرگز يهوديان و مسيحيان از تو راضى نمى شوند; مگر آن كه از كيش آنان پيروى كنى. بگو در حقيقت، تنها هدايت خداست كه هدايت ]واقعى [است و چنان چه پس از آن علمى كه تو را حاصل شد، باز از هوس هاى آنان پيروى كنى، در برابر خدا سرور و ياورى نخواهى داشت.

د. (وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْواهِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللّهُ أَنّى يُؤْفَكُونَ);[١٠٢]

و يهود گفتند: عزيز، پسر خداست و نصارى گفتند: مسيح، پسر خداست; اين سخنى است باطل كه به زبان مى آوردند و به گفتار كسانى كه پيش از اين كافر شده اند، شباهت دارد; خدا آن ها را بكشد.

چگونه از حق باز گردانده مى شوند؟

هـ. (اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللّهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ ما أُمِرُوا إِلاّ لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلاّ هُوَ سُبْحانَهُ عَمّا يُشْرِكُونَ يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللّهُ إِلاّ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ );[١٠٣]

اينان، دانشمندان و راهبان خود و مسيح پسر مريم را به جاى خدا به الوهيت گرفتند، با آن كه مأمور نبودند جز اين كه خداى يگانه را بپرستند كه هيچ معبودى جز او نيست; منزه است او از آن چه با وى شريك مى گردانند مى خواهند نور خدا را با سخنان خويش خاموش كنند; ولى خداوند نمى گذارد، تا نور خود را كامل كند، هرچند كافران را خوش نيايد.

ز. (يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللّهِ إِلاَّ الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللّهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ فَ آمِنُوا بِاللّهِ وَ رُسُلِهِ وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اللّهُ إِلهٌ واحِدٌ سُبْحانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللّهِ وَكِيلاً);[١٠٤]

اى اهل كتاب! در دين خود غلّو مكنيد و در باره ى خدا جز ]سخن [درست مگوييد. مسيح، عيسى بن مريم، فقط پيامبر خدا و كلمه ى اوست كه آن را به سوى مريم افكنده و روحى از جانب اوست; پس به خدا و پيامبرانش ايمان بياوريد و نگوييد [خدا]سه گانه است; باز ايستيد كه براى شما بهتر است; خدا فقط معبودى يگانه است; منزه از آن است كه براى او فرزندى باشد; آن چه در زمين است از آن اوست و خداوند بس كار ساز است.

ح.(يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا أَرِنَا اللّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ فَعَفَوْنا عَنْ ذلِكَ وَ آتَيْنا مُوسى سُلْطاناً مُبِيناً);[١٠٥]