کلام جـدید
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص

کلام جـدید - خسروپناه، عبدالحسین - الصفحة ١٥٣

ب. تعارض علم و دين

پاره اى از انديشمندان، علم و دين را كاملا متعارض دانسته اند; اعم از اين كه تعارض بين گزاره هاى دينى يا گزاره هاى علمى باشد; مانند مسئله ى هفت آسمان در قرآن و يك آسمانى در علم; يا اين كه تعارض بين پيش فرض هاى علم با پيش فرض هاى دينى واقع شود; براى نمونه، علم داراى پيش فرض هاى ذيل است:

طبيعت مادى، واقعيت عينى و مستقل از ماست، طبيعت قابل فهم (intelligile) است، طبيعت يكنواخت (unifom) است; و نظم هاى كه در يك مقياس محدود كشف مى شود بر كل جهان حاكم اند; هر پديده اى يك علّت مادى دارد. گرچه اين پيش فرض ها در فلسفه ى علم مورد بحث و گفت و گو است، ولى پيش فرض اخير با پيش فرض دينى كه مبتنى بر وجود علّت هاى مادى و مجرد در تحقق عالم طبيعت است تعارض دارد.

البتّه گاهى تعارض بين لوازم پى آمدهاى روان شناختى يا منطقى علم و دين مانند تأثير منفى تكنولوژى و كاركرد منفى آن بر جامعه و مخالفت دين با آن، و روحيه ى علمى و روحيه ى دينى پديد مى آيد; اعم از اين كه تعارض بين علم و دين، تعارض واقعى باشد يا ظاهرى.

ج. تمايز و جدايى علم و دين

برخى از متفكّران مغرب زمين، علم و دين را دو مقوله ى كاملا متمايز و داراى قلمرو جداگانه دانسته اند. مانند فيلسوفان تحليل زبانى، اگزيستانسياليست ها، نو ارتودكس ها و پوزيتيويست ها و نظريه ى كانت.

د. سازگارى و توافق علم و دين

اين ديدگاه، علاوه بر ابطال نظريه ى تداخل علم و دين، تعارض و انواع تعارض علم و دين را رد مى كند و بر سازگارى اين دو حقيقت تأكيد مىورزد و حتّى برخى بر اين باورند كه علم و دين، مكمل يك ديگرند; مانند ديدگاه جورج شلزنيگر (١٩٤٦.م) كه مدعى است مدلولات مدعيات كلامى در خصوص جهان خارج را بايد استخراج كنيم و سپس آن ها را به مدد مشاهده مورد ارزيابى قرار دهيم، فلسفه ى پويشى وايتهد و فيلسوفانى چون دونالد مك كى (١٩٨٧ ـ ١٩٢٢.م) و چارلز كولون (١٩٧٤ ـ ١٩١٠.م) و كارل هايم (١٩٥٩ ـ ١٨٧٤.م) نيز مكمل بودن علم و دين را دنبال كرده است.[١١]

در باره ى انواع ارتباط علم و دين، از جهات گوناگون مى توان پرسش هاى ذيل را مطرح ساخت:

آيا در اصل، رابطه اى بين علم و دين برقرار است و آيا رابطه صحيح است يا غلط؟

ارتباط از نوع تعاون است يا تعارض؟

رابطه ى دوستانه دارند يا خصمانه؟

ارتباط بين آن ها نظرى و تئوريكى است يا تأثير و تأثّر عملى دارند؟

ارتباط موجود، موجب رشد و بالندگى است يا ركود؟

آيا مى توان حوزه ى دين را داخل در حوزه ى علم دانست يا بالعكس؟

آيا ترابط بين پيش فرض هاى علمى با پيش فرض هاى دينى بر قرار است؟

آيا پى آمدها و لوازم روان شناختى و منطقى علم و دين ترابطى دارند؟

آيا روحيه ى علمى با روحيه ى دينى پيوند و يا تعاون يا تعارضى دارند؟

آيا گزاره هاى دينى با گزاره هاى علمى، تعارض يا تعاونى دارد؟

تعارض علم و دين، واقعى است يا ظاهرى؟