تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٨ - نشانههاى رستاخيز ظاهر شده!

در حقيقت جمله دوم علتى است براى جمله نخست يعنى هواپرستى قدرت ادراك حقائق و حس تشخيص را از آدمى مى‌گيرد، و پرده بر قلب او مى‌افكند به طورى كه قلوب هواپرستان همانند ظرفى مى‌شود كه در آن را بسته و مهر و موم كرده‌اند، نه چيزى وارد آن مى‌شود و نه چيزى از آن خارج مى‌گردد.

*** نقطه مقابل آنها مؤمنان راستين هستند كه آيه بعد در باره آنها مى‌گويد:

" كسانى كه هدايت يافته‌اند خداوند بر هدايتشان مى‌افزايد، و روح تقوا و پرهيزكارى به آنها مى‌بخشد" (وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ‌).

آرى آنها نخستين گامهاى هدايت را شخصا برداشته، و عقل و خرد و فطرت خويش را در اين راه به كار گرفته‌اند، سپس خداوند طبق وعده‌اى كه داده است مجاهدان راهش را هدايت و راهنمايى بيشتر مى‌كند، نور ايمان به قلب آنها مى‌افكند، و از شرح صدر و روشن‌بينى بهره‌مندشان مى‌سازد، اين از نظر اعتقاد و ايمان و اما از نظر عمل روح تقوا را در آنها زنده مى‌كند، آن چنان كه از گناه متنفر مى‌شوند و به طاعت و نيكى عشق مى‌ورزند.

آنها در هر دو جنبه درست نقطه مقابل منافقانى هستند كه در آيه قبل به آنها اشاره شده، از يك سو بر دلهاى آنها مهر است و چيزى نمى‌فهمند، و از سوى ديگر در عمل همواره پيرو هواى نفسند، اما مؤمنان روز به روز بر هدايتشان افزوده مى‌شود و در مقام عمل بر تقوايشان.

*** در آيه بعد به عنوان هشدارى به اين گروه بى ايمان استهزاء كننده، مى‌فرمايد:" آيا آنها جز اين انتظارى دارند كه قيامت ناگهان برپا شود آن گاه ايمان بياورند، در حالى كه هم اكنون نشانه‌هاى آن آمده است، اما هنگامى كه قيامت رسما برپا شود ديگر بيدارى و تذكر و ايمان آنها سودى نخواهد داشت"!