تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١ - تفسير حيات و مرگ اين دو گروه يكسان نيست

برزخ و قيامت موجود است‌ [١]

" و هدف آن است كه هر كس در برابر اعمالى كه انجام داده است جزا داده شود، و به آنها ظلم و ستمى نخواهد شد" (وَ لِتُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌).

سراسر عالم نشان مى‌دهد كه آفريننده اين جهان آن را بر محور حق قرار داده، و در همه جا حق و عدالت حاكم است.

با اينحال چگونه ممكن است مؤمنان صالح العمل و مجرمان بى‌ايمان را يكسان قرار دهد، و اين امر به صورت استثنايى در قانون خلقت درآيد؟

طبيعى است آنها كه هماهنگ با اين قانون حق و عدالت حركت مى‌كنند بايد از بركات عالم هستى و الطاف الهى بهره‌مند شوند، و آنها كه بر ضد آن گام برمى‌دارند بايد طعمه آتش سوزان قهر و غضب خدا شوند، و عدالت همين را ايجاب مى‌كند.

[١] در تفسير آيه فوق احتمالات ديگرى از سوى مفسران نيز داده شده است، از جمله اينكه منظور از جمله" سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ‌" اين است كه مجرمان بى‌ايمان مرگ و زندگيشان يكسان است، نه در حالت حيات خير و بركت و طاعتى دارند و نه در حال مرگ، زنده‌اند اما همچون مردگانند (به اين ترتيب هر دو ضمير به مجرمان برمى‌گردد) ديگر اينكه منظور از حيات زندگى روز رستاخيز است يعنى چنان نيست كه مؤمنان و افراد بى‌ايمان در هنگام مرگ و به هنگام زنده شدن در قيامت يكسان باشند، ولى ظاهر آيه همان است كه در بالا آورده‌ايم: