تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥ - تفسير درخت زقوم!

بگيريد، و به ميان دوزخ پرتابش كنيد"! (خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلى‌ سَواءِ الْجَحِيمِ‌).

" فاعتلوه" از ماده" عتل" (به وزن قتل) به معنى گرفتن و كشيدن و پرتاب كردن است، كارى كه ماموران با مجرمان سركشى كه در برابر هيچ قانونى سر تسليم فرود نمى‌آورند انجام مى‌دهند.

" سواء" به معنى وسط است، چرا كه فاصله آن نسبت به اطراف، مساوى است، و بردن اينگونه اشخاص به وسط جهنم به خاطر آن است كه حرارت، طبعا شديدتر و شعله‌هاى آتش از هر سو آنها را احاطه مى‌كند.

*** باز به يكى ديگر از مجازاتهاى دردناك آنها اشاره كرده مى‌گويد:

" سپس به ماموران دوزخ دستور داده مى‌شود، كه بر سر او، از عذاب سوزان بريزيد" (ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ‌) [١] به اين ترتيب هم از درون مى‌سوزند و هم از بيرون تمام وجودشان را آتش فرا مى‌گيرد، و در وسط آتش نيز آب سوزان بر آنها مى‌ريزند.

نظير همين معنى در آيه ١٩ سوره حج آمده است:" يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ‌".

*** و بعد از اين همه عذابهاى دردناك جسمانى مجازات جانكاه روانى آنها شروع مى‌شود: به اين مجرم گناهكار سركش و بى‌ايمان گفته مى‌شود:" بچش، تو همان كسى هستى كه به گمان خود از همه قدرت‌مندتر و محترم‌تر بودى" (ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ‌).

تو بودى كه بينوايان را در بند و زنجير كشيده بودى، و بر آنها ظلم و ستم‌

---

[١]" عذاب الحميم" از قبيل" اضافه بيانيه" است، يعنى اين آب سوزان، عذابى است كه بر آنها فرو مى‌ريزند.