تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣ - تفسير وسعت علم خداوند

را فراهم مى‌سازد.

" و او است كه باران را نازل مى‌كند" و از تمام جزئيات نزول آن آگاه است (وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ‌).

و نيز" او است كه از فرزندانى كه در رحم مادرانند (با تمام مشخصات آنها) آگاه است" (وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ‌).

و" هيچكس نمى‌داند فردا چه مى‌كند" (وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً).

" و هيچكس نمى‌داند در چه سرزمينى مى‌ميرد"؟ (وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ‌).

" خداوند عالم و آگاه است" (إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ).

گويى مجموع اين آيه پاسخ به سؤالى است كه در زمينه قيامت مطرح مى‌شود همان سؤالى كه بارها مشركان قريش از پيامبر ص كردند و گفتند: مَتى‌ هُوَ:

" روز قيامت كى خواهد بود" (اسراء- ٥١).

قرآن در پاسخ آنان مى‌گويد: هيچكس جز خدا، از لحظه قيام قيامت آگاه نيست و طبق صريح آيات ديگر، خداوند اين علم را از همه مخفى داشته است‌ إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكادُ أُخْفِيها:" قيامت خواهد آمد و من مى‌خواهم آن را پنهان سازم" (طه- ١٥).

تا هرگز غرور و غفلت دامان افراد را نگيرد.