تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١ - تفسير اخطار شديد به مزاحمان و شايعه پراكنان!

به هر حال قرآن مى‌گويد: اگر اينها به اعمال زشت و ننگين خود ادامه دهند دستور حمله عمومى و يورش به آنها را صادر خواهيم كرد، تا با يك حركت مردمى مؤمنان، همه را از مدينه ريشه كن سازيم، و آنها نتوانند ديگر در اين شهر بمانند.

*** و هنگامى كه از اين شهر رانده شدند و از تحت حمايت حكومت اسلامى طرد گشتند" هر كجا يافته شوند گرفته خواهند شد و به قتل خواهند رسيد"! (مَلْعُونِينَ أَيْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلًا).

" ثقفوا" از ماده" ثقف" و" ثقافت" به معنى دست يافتن بر چيزى با دقت و مهارت است، و اگر به علم و فرهنگ، ثقافت گفته مى‌شود نيز به همين جهت است.

اشاره به اينكه بعد از اين حمله عمومى در هيچ جا در امان نخواهند بود، و آنها را با دقت جستجو و پيدا مى‌كنند و به ديار عدم فرستاده مى‌شوند.

در اينكه آيا منظور از اين آيه اين است كه آنها را در بيرون مدينه جستجو مى‌كنند و به قتل مى‌رسانند؟ يا اگر در داخل مدينه بعد از حكم تبعيد عمومى بمانند گرفتار چنين سرنوشتى مى‌شوند؟ دو احتمال وجود دارد، و در عين حال منافاتى بين اين دو نيست، به اين معنى كه پس از سلب مصونيت از اين" توطئه- گران بيمار دل شايعه‌ساز و مخرب" و حكم اخراج آنها از مدينه، چه آنجا بمانند و چه بيرون روند از دست مسلمانان شجاع و جان بر كف در امان نخواهند بود!

*** سپس در آخرين آيه مورد بحث مى‌افزايد اين دستور تازه‌اى نيست،" اين سنتى است الهى و هميشگى كه در اقوام پيشين بوده است" كه هر گاه گروه‌هاى خرابكار بيشرمى و توطئه را از حد بگذرانند فرمان حمله عمومى به آنها صادر