تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤ - تفسير رحمت و درود خدا و فرشتگان راهگشاى مؤمنان

بر استمرار مى‌باشد همواره زير پوشش رحمت خداوند و فرشتگان او قرار دارند، در سايه اين رحمت پرده‌هاى ظلمت شكافته مى‌شود، و نور علم و حكمت و ايمان و تقوا را بر قلب و جان آنها مى‌پاشد.

آرى اين آيه بشارتى است بزرگ براى همه سالكان راه حق و به آنها نويد مى‌دهد كه از جانب معشوق كششى نيرومند است، تا كوشش عاشق بيچاره بجايى برسد! اين آيه تضمينى است براى همه مجاهدان راه" اللَّه" كه سوگند شيطان در زمينه اغواى فرزندان آدم دامان آنها را نمى‌گيرد، چرا كه در زمره خالصان و مخلصان قرار دارند، و شيطان از همان روز نخست از گمراه ساختن آنها اظهار عجز و ناتوانى كرده و گفته است‌ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ‌:" به عزتت سوگند همه را گمراه مى‌كنم جز بندگان مخلصت"! (ص- ٨٢ و ٨٣).

جمله‌ وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً با توجه به اينكه" كان" فعل ماضى است و دليل بر اين است كه هميشه خداوند نسبت به مؤمنان رحمت خاصى داشته، تاكيد مجددى است بر آنچه در آغاز اين آيه آمده است.

آرى اين رحمت خاص خدا است كه مؤمنان را از ظلمات اوهام و شهوات و وساوس شيطانى بيرون مى‌آورد، و به نور يقين و اطمينان و تسلط بر نفس رهنمون مى‌گردد كه اگر رحمت او نبود اين راه پر پيچ و خم هرگز پيموده نمى‌شد.

تحيت از ماده" حيات" به معنى دعا كردن براى سلامت و حيات ديگرى‌