شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨ - بهشت را به بها مىدهند

قريش نازل شد، كه زندگى بسيار مرفه‌اى داشتند، و جمعى از مؤمنان ثابت قدمِ آغاز اسلام، همچون عمار، بلال و ... را كه از نظر زندگى مادى فقير و تهيدست بودند به باد استهزاء و مسخره مى‌گرفتند، مى‌گفتند: اگر پيامبر صلى الله عليه و آله شخصيتى داشت و از طرف خدا بود، اشراف و بزرگان از او پيروى مى‌كردند، آيه فوق نازل شد و به سخنان بى اساس آنها پاسخ داد. [١]

ا ٢١٤ أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى‌ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَريبٌ‌

آيا گمان كرديد داخل بهشت مى‌شويد، بى آن كه حوادثى همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان كه گرفتارى‌ها و ناراحتى‌ها به آنها رسيد، و آن چنان ناراحت شدند كه پيامبر و افرادى كه با او ايمان آورده بودند گفتند: «پس يارى خدا كى خواهد آمد»؟! (به آنها گفته شد:) آگاه باشيد، يارى خدا نزديك است!

شأن نزول:

بهشت را به بها مى‌دهند

بعضى از مفسران گفته‌اند: هنگامى كه در جنگ احزاب ترس و خوف شديد بر مسلمانان غالب شد و در محاصره قرار گرفتند، اين آيه نازل شد و آنان را به صبر و استقامت دعوت نمود و وعده يارى و نصرت به آنها داد. [٢]

[١] «مجمع البيان»، ذيل آيه مورد بحث؛ «جامع البيان» ابن جرير طبرى، ج ٢، ص ٤٥٤، ذيل آيه مورد بحث؛ «تفسير آلوسى»، ج ٢، ص ١٠٠، ذيل آيه مورد بحث.

[٢] «مجمع البيان»، ذيل آيه مورد بحث؛ «بحار الانوار»، ج ٢٠، ص ١٨٨؛ «تفسير قرطبى»، ج ٣، ص ٣٣، ذيل آيه مورد بحث؛ «بحر المحيط»، ج ٢، ص ٣٦٠، ذيل آيه مورد بحث؛ «تفسير رازى»، ج ٦، ص ٣٧٧، ذيل آيه مورد بحث و ديگر تفاسير.