شان نزول آيات قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٥ - حجاب احترام زنان مؤمن

شب، موقعى كه براى نماز مغرب و عشا مى‌رفتند، بعضى از جوانان هرزه و اوباش، بر سر راه آنها مى‌نشستند و با مزاح و سخنان ناروا آنها را آزار مى‌دادند، و مزاحم آنان مى‌شدند، آيه فوق نازل شد و به آنها دستور داد، حجاب خود را به طور كامل رعايت كنند تا به خوبى شناخته شوند، و كسى بهانه مزاحمت پيدا نكند. [١]

در همان كتاب، در شأن نزول آيه دوم، چنين مى‌خوانيم: گروهى از منافقين در «مدينه» بودند و انواع شايعات را پيرامون پيامبر صلى الله عليه و آله به هنگامى كه به بعضى از غزوات مى‌رفت، در ميان مردم منتشر مى‌ساختند.

گاه، مى‌گفتند: پيامبر كشته شده.

و گاه، مى‌گفتند: اسير شده، مسلمانانى كه توانائى جنگ را نداشتند و در «مدينه» مانده بودند، سخت ناراحت مى‌شدند، شكايت نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند، اين آيه نازل شد، و سخت اين شايعه پراكنان را تهديد كرد. [٢]

[١] «نور الثقلين»، ج ٤، ص ٣٠٧؛ «بحار الانوار»، ج ٢٢، ص ١٩٠، و ج ١٠١، ص ٣٣؛ «تفسير على بن ابراهيم قمى»، ج ٢، ص ١٩٦ (دار الكتاب قم).

[٢] «نور الثقلين»، ج ٤، ص ٣٠٧؛ «تفسير على بن ابراهيم قمى»، ج ٢، ص ١٩٦؛ «الميزان»، ج ١٦، ص ٣٤٤.