سوگندهاى پر بار قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٢ - تفسيرى ديگر براى آيه سؤالات علمى و دينى

٣. حضرت على عليه السلام فرمودند:

«شُكْرُ الْمُؤْمِنِ يَظْهَرُ فى‌ عَمَلِهِ، شُكْرُ الْمُنافِقِ لايَتَجاوُزُ لِسانَهُ‌

؛ مؤمن عملًا شكر نعمتهاى خدا را بجا مى‌آورد، اما شكرگزارى منافق فراتر از زبانش نيست». [١]

انسان مؤمن با استفاده صحيح از نعمتهاى الهى، و به كار بردن آن در جايى كه خداوند فرموده، شكر عملى مى‌كند، اما انسانهاى منافق فقط در گفتار مدّعى شكرگزارى‌اند، و در عمل شاكر نيستند.

٤. در روايتى ديگر از اميرالمؤمنين على عليه السلام مى‌خوانيم كه شكر چهار مرحله دارد:

شكر خدا، شكر بالا دستى‌ها، شكر همطرازها، شكر در مقابل زير دستى‌ها، سپس به بيان چگونگى شكر نسبت به هر يك از اين چهار گروه مى‌پردازد:

«شُكْرُ الهِكَ بِطُولِ الثَّناءِ، وَشُكْرُ مَنْ فَوْقَكَ بِصِدْقِ الْوَلاءِ، وَشُكْرُ نَظيرِكَ بِحُسْنِ الإخاءِ، وَ شُكْرُ مَنْ دُونَكَ بِسَيْبِ الْعَطاءِ

؛ شكر خداوند به حمد و سپاس او و مداومت بر اين كار است، و شكر نعمت پيامبرى و امامت آن است كه ولايت صادقانه آنها را داشته باشيد (در مسير آنها گامهاى عملى برداريد، و اعمالتان شبيه اعمال آنها شود و تنها به دعا و توسّل و مجلس روضه قناعت نكنيد) و شكر هم رديفان اين است كه حق‌برادرى را در حقّشان بجا آوريد و همانند يك برادر با آنها رفتار نماييد، و شكر نسبت به زيردستان اين است كه نسبت به آنها عطا و بخشش كنيد». [٢]

اسلام آيين خشونت يا رحمت؟

اين روزها سخن از اتّهامات پاپ رهبر كاتوليكهاى جهان نسبت به مسلمانان است، كه آنها را انسانهاى خشن و دين اسلام را آيين خشونت معرّفى كرده است! اگر به مباحث بالا توجّه كنيم، اسلام را آيينى سراسر محبّت و مودّت و رحمت مى‌بينم، و بى‌اطّلاعى پاپ و ديگر دشمنان اسلام، از معارف اسلام آشكار مى‌شود. به راستى آيا

[١]. ميزان الحكمة، باب ٢٠٧٠، ح ٩٦٠٥.

[٢]. همان مدرك، باب ٢٠٧١، ح ٩٦٠٩.