سوگندهاى پر بار قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٣ - نعمت دوم يافتن به هنگام گم شدن!

خانواده‌اش رساند.

٢. معناى ديگر «ضالّ» غفلت است، يعنى چيزهايى را كه قبل از نبوّت از آنها غافل بودى و نمى‌دانستى، به تو تعليم كرديم. خداوند متعال در آيه سوم سوره يوسف خطاب به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

« «نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هَذَا الْقُرْآنَ وَإِنْ كُنتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغَافِلِينَ»؛ ما بهترين سرگذشتها را از طريق قرآن- كه به تو وحى كرديم- بر تو بازگو مى‌كنيم؛ و مسلّماً پيش از اين، از آن خبر نداشتى».

بنابراين ضالّ به معناى غافل است.

نتيجه اينكه ضالّ چه به معناى گم شده باشد و چه به معناى غافل، خداوند نسبت به رسولش عنايت كرده و وى را به خاندانش بازگردانده، و يا نسبت به آنچه پيش از بعثت اطّلاع نداشته، او را آگاه كرده است.

نعمت سوم: كمك‌هاى مالى‌

آيه شريفه‌ «وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى‌» به نعمت سوم اشاره دارد. واژه «عائلًا» به معناى عيالمند و خانوار پرجمعيّت است، و از آنجا كه معمولًا افراد عائله‌مند فقير و تهى‌دستند، و به تعبير ديگر عائله‌مندى و فقر لازم و ملزومند، بدين جهت در اينجا به فقر و ندارى تفسير شده است.

خداوند فقر و تهيدستى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را در قبل از بعثت با ثروت حضرت خديجه عليها السلام، و پس از بعثت و رونق گرفتن اسلام با غنائم جنگى، مرتفع ساخت.

پيامبران دردآشنا:

يكى از ويژگيهاى پيامبران الهى اين است كه دردآشنا هستند. يعنى دردهاى جانكاه انسانها را قبل از نبوّت چشيده، و خود در لابه‌لاى مشكلات و آلام و رنجها پرورش يافته‌اند، بدين جهت مى‌توانند درد انسانهاى ديگر را درك كنند. اينها كه‌