سوگندهاى پر بار قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٧ - الف) ارتباط حروف مقطّعه و سوگندها

١. قرآن حكيم؛ خداوند در سوره يس قرآن را با وصف حكيم توصيف كرده است. حكيم كسى است كه كارهايش روى حساب و كتاب، و سخنانش سنجيده و حكيمانه است، هم تدبير درستى دارد، و هم مديريّت او قوى است. جالب اينكه در آيه مورد بحث، خداوند نمى‌فرمايد قرآن داراى حكمت است، بلكه مى‌فرمايد قرآن حكيم است. يعنى قرآن بسان يك موجود زنده و همانند انسان كامل باشعور تصوّر شده، و حكمت از آن مى‌بارد.

تاريخ قرآن، احكام قرآن، معارف قرآن، دلائل توحيد و معاد و نبوّت و ديگر معارف موجود در قرآن، همه حساب شده و دقيق است. لذا قرآن با وصف حكيم توصيف شده است.

٢. قرآن مجيد؛ قرآن در سوره ق با وصف مجيد توصيف شده است. مجيد از مادّه مجد است، و مجد به معناى شرافت و ارزش گسترده است. بنابراين، قرآن مجيد داراى ارزش و شرافت والا و گسترده‌اى است. گاه ممكن است يك آيه قرآن دنيا را نجات دهد. اگر نهادهاى بين المللى دنيا دست به دست هم دهند و در تحقّق آيه شريفه ٩٠ سوره نحل تلاش و كوشش كنند، دنيا گلستان خواهد شد. توجّه كنيد:

« «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِى الْقُرْبَى‌ وَيَنْهَى‌ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْىِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ»؛ خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزديكان فرمان مى‌دهد؛ و از فحشا و منكر و ستم نهى مى‌كند؛ خداوند به شما اندرز مى‌دهد، شايد متذكّر شويد».

٣. قرآن ذى الذكر؛ اين تعبير همان طور كه گذشت در سوره ص آمده، و از آن‌جا كه قرآن داراى تذكّرات فراوانى است، وانسانها را از خواب غفلت بيدار مى‌كند، به اين ويژگى توصيف شده است.

اگر تاريخ اسلام را با دقّت مطالعه كنيم، قرآن مسير انحرافى بسيارى را اصلاح كرده، و غافلان فراوانى را هوشيار نموده، و تعداد زيادى از مستان مال و ثروت و مقام و شهوت را به هوش آورده است.