دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤١ - ٣/ ٢ كفاره
١٥٧. امام صادق عليه السلام در دعاى خويش آن هنگام كه بيمار شده بود: خداوندا! اين را نه [نشان] غضب، بلكه [مايه] ادب قرار ده.
٣/ ٢ كفّاره
١٥٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بيمارى، گناهان را محو مىكند.
١٥٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: لحظههاى درد، [آثار] لحظههاى گناه را از ميان مىبرد.
١٦٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مؤمن در بيمارىاش پاداش داده نمىشود؛ امّا گناه او فرو پوشانده مىشود.
١٦١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ مؤمنى به بيمارىاى جانكاه مبتلا نمىشود، مگر آن كه گناهش بخشوده مىگردد.
١٦٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس كه خداوند، او را به گرفتارى جسمى بيازمايد، آن گرفتارى برايش مايه فرو ريختن گناهان است.
١٦٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: انسان مؤمن، چون بيمارى به وى برسد و خداوند، او را عافيت دهد، اين بيمارى، كفّاره گناهان گذشته او و مايه اندرز براى آينده اوست.