دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٣ - ٥/ ٦ فوايد زكام

٥٢٣. المستدرك‌ به نقل از جابر: زنى با فرزندش نزد عايشه بود و از سوراخ‌هاى بينى آن كودك، خون مى‌آمد. در اين هنگام، پيامبر صلى الله عليه و آله در آمد. پرسيد: «اين را چه شده است؟».

گفت: گلو درد دارد.

فرمود: «واى بر شما! كودكان خويش را مَكُشيد. هر مادرى كه فرزندش به گلودرد گرفتار شود، قدرى بُستك هندى بردارد و در آب بسايد و سپس به كودك، انفيه كند».

پيامبر صلى الله عليه و آله، سپس عايشه را به اين كار، امر فرمود. او اين كار را با كودك انجام داد و وى، بهبود يافت.

٥٢٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بر شما باد مرزنگوش! آن را ببوييد، كه براى ناتوانان از بويايى، خوب است.

٥٢٥. امام صادق عليه السلام: براى گلودرد، چيزى همانند شورباى شير نيافته‌ايم.

ر. ك: ج ٢، ص ٣٨٥، ح ١٨٤١ و ١٨٤٢.

٥/ ٦ فوايد زُكام‌

٥٢٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: زُكام، سربازى از سربازان خداوند عز و جل است كه خداى عز و جل، آن را به سركوب درد بر مى‌انگيزد و درد را از ميان مى‌بَرَد.

٥٢٧. امام صادق عليه السلام: پيامبر خدا، زكام را درمان نمى‌كرد و مى‌فرمود: «هيچ كس‌

نيست كه رگى از جذام در او نباشد؛ و چون زكام به شخص برسد، اين رگ را درهم مى‌كوبد».