دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٥ - ٩/ ٨ آنچه براى درمان بهك، سودمند است

٨٧٦. امام كاظم عليه السلام: سويق و آبْ‌گوشتى كه با گوشتِ گاو فراهم آمده باشد، پيسى را از ميان مى‌بَرَد.

٨٧٧. امام كاظم عليه السلام: آبْ‌گوشت فراهم آمده با گوشت گاو همراه با سويق، پيسى را از ميان مى‌بَرَد.

همچنين، ر. ك به: ج ٢، ص ٤٩٥ ح ٢٠٣٥ و ٢٠٣٦.

٩/ ٨ آنچه براى درمان بَهَك، سودمند است‌

٨٧٨. الكافى‌ به نقل از احمد بن حسن بن جلّاب، از يكى از ياران امام كاظم عليه السلام: مردى نزد امام كاظم عليه السلام از بَهَك‌[١] اظهار ناراحتى كرد. امام عليه السلام، به او فرمود كه ماش بپزد و از آن شوربايى بسازد و در خوراك خود، قرار دهد.

٨٧٩. مكارم الأخلاق‌ به نقل از امام رضا عليه السلام در پاسخ و پرسش با يكى از يارانش در مورد بَهَك: «ماش تازه را در هنگام خاصّ خودش فراهم كن و آن را با برگش بكوب و آب آن را بگير و ناشتا بخور و بر روى محلّ بَهَك نيز بمال».

آن مرد مى‌گويد: اين كار را انجام دادم و بهبود يافتم.

٨٨٠. طبّ الأئمّة عليهم السلام‌ به نقل از عبد اللّه بن سنان: مردى نزد امام صادق عليه السلام از لك و پيسى اظهار ناخرسندى كرد. فرمود: «به حمّام برو و حنا را به نوره درآميز و بر محل بمال؛ چه، پس از اين كار، هيچ ناراحتى‌اى نخواهى داشت».

آن مرد مى‌گويد: به خداوند سوگند، تنها يك بار اين كار را انجام دادم و خداوند، مرا بهبود بخشيد و آن بيمارى [ديگر] باز نگشت.

[١] بهك همانند پيسى، سفيدى‌اى است كه بر خلاف رنگ پوست، بر آن ظاهر مى‌شود؛ ولى خود پيسى نيست.

علّامه مجلسى مى‌گويد: پيسى بر دو گونه است: سفيد و سياه، و همچنين است بهك. تفاوت ميان اين دو نيز آن است كه بهك به پوست محدود مى‌شود و به گوشت نمى‌رسد؛ امّا هر دو نوع پيسى به گوشت نيز سرايت مى‌كند.