معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٨٤
از على (ع) پرسيدند: خدا چگونه اين همه افراد را حسابرسى مىكند؟ امام فرمود:
همان گونه كه مردم را روزى مىدهد، حسابشان را رسيدگى مىكند.
٢- امامان (ع): از امام صادق (ع) روايت شده كه هنگام قيامت، خداوند ما را وكيل در حساب شيعيانمان مىكند، پس آنچه را كه از حق اللَّه باشد ما از او مىخواهيم كه به خاطر ما آنرا ببخشد. سپس آنها را مىبخشد و آنچه را كه براى ماست (از حقوق امامان) پس آن نيز بخشيده مىشود. سپس اين آيه را قرائت فرمود:
«انَّ الَيْنا ايابَهُمْ ثُمَّ انَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ» «١» همانا بازگشت آنان به سوى ماست و نيز حسابرسى آنان به عهده ماست.
٣- خود انسانها:
«كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيباً» «٢» امروز شخص تو حسابگر خويش باشى، بس است.
امام صادق (ع) فرمود:
«انسان آن چنان اعمال خويش را به ياد مىآورد كه گويى هم اكنون انجام داده است.» «٣» ١) اولين سؤالى كه در قيامت از انسان مىپرسند درباره نماز است، هر گاه نماز پذيرفته شود، ساير اعمال نيز پذيرفته مىشود؛ و چون نماز پذيرفته نشود كارهاى ديگر نيز پذيرفته نشده، و بىاثر خواهد ماند. «٤» ٢) ولايت اهل بيت عصمت عليهم السلام:
قرآن كريم مىفرمايد:
«ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعيمِ» «٥» آن گاه در آن روز از نعمت بازخواست مىشود.