معاد استدلالى

معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٣٧

باز آن حضرت فرمود:
«انَّ الشَّيْطانَ لَيَأْتِى الرَّجُلَ مِنْ اوْلِيائِنا عِنْدَ مَوْتِهِ، يَأْتيهِ عَنْ يَمينِهِ وَ عَنْ يَسارِهِ لِيَصُدَّهُ عَمَّا هُوَ عَلَيْهِ فَيَاْبَى اللَّهُ لَهُ ذلِكَ» «١» شيطان هنگام مرگِ مردى از دوستان (و شيعيان) ما حاضر مى‌شود، و از طرف راست و چپش وارد مى‌گردد تا ميان او و اعتقاداتش جدايى بيندازد، ولى خدا براى او آن (جدايى او از دينش) را نمى‌پسندد (و شياطين را از كارشان باز مى‌دارد).
ديدن جايگاه خود از رخدادهاى مهم ديگرى كه در لحظه مرگ براى انسان محتضر پيش مى‌آيد اين است كه همه افراد انسانى طبق روايات بيشمارى كه از معصومين (ع) نقل شده است جايگاه خود را در بهشت يا جهنم قبل از مردن مى‌بينند.
علامه مجلسى به نقل از تفسير عياشى روايت كرده كه امام باقر (ع) فرمود:
«هر يك از شما (مؤمنان) آن هنگام كه جانش به اينجا (حنجره) رسيد فرشته مرگ بر او نازل مى‌شود و مى‌گويد: اما آنچه به آن اميد داشتى به تو عطا شده است، و آنچه از آن واهمه داشتى از آن ايمن شدى؛ و درى تا جايگاه بهشت برايش گشوده مى‌شود و به او گفته مى‌شود به جايگاهت در بهشت نظاره كن » «٢» در حديث ديگرى پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:
«آنان كه منكر نبوت و امامت هستند ملك الموت با چهره‌اى ترسناك جانشان را مى‌گيرد و در حال گرفتن جان به او مى‌گويد سرت را بالا كن و بنگر، چون نگاه مى‌كند پيامبر و على (ع) و ساير ائمه (ع) را مى‌بيند كه در عرش بر كرسيها نشسته‌اند. پس از آن بهشت را و قصرها و زيباييهاى آن را مى‌بيند. سپس دوزخ را نشانش مى‌دهد با عقربها و مارها و عذابهاى گوناگون آن، و مى‌گويد اينجا جايگاه تست؛ پس در نهايت‌اندوه و پشيمانى‌جان مى‌دهد.» «٣»