معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ١١٦
«وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فيها» «١» كسانى كه خدا و رسولش را عصيان كنند و از حدود او تجاوز كنند، براى هميشه داخل آتش خواهند شد.
جاودانگان در جهنّم از آيات قرآن و روايات امامان معصوم عليهم السلام استفاده مىشود كه عدهاى در آتش براى هميشه خواهند ماند:
الف- كافران و تكذيب كنندگان آيات الهى قرآن در اين زمينه مىفرمايد:
«وَالَّذينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا باياتِنا اوُلئِكَ اصْحابُ النَّارِ هُمْ فيها خالِدوُنَ» «٢» آنان كه كافر شدند و نشانههاى خداى را تكذيب نمودند، ايشان اهل آتشند و در آن جاويد هستند.
همچنين در آيه ديگرى مىفرمايد:
«همانا خداوند، كافران را لعنت كرده، براى آنان آتشى افروخته و آماده نموده است كه هميشه در آن به سر مىبرند و هيچ يار و ياورى ندارند.» «٣» گفتنى است كه ظاهر آيه ٩٣ از سوره نساء (هر كس مؤمنى را بطور عمد بكشد، كيفر او جهنّم است و هميشه در آن است) چنين مىنماياند كه بعضى از افراد غير كافر نيز در جهنّم براى هميشه خواهند ماند؛ ليكن آيه مزبور به دو شكل تبيين شده است. طبق بيان اول، مراد از «مَنْ» در اين آيه كافر است اما طبق بيان دوم، مراد از «مَن» غير كافر است. در هر صورت، از جمع اين آيه با آيات ديگر، چنين استفاده مىشود كه ماندن غير كافر در آتش جهنّم، هميشگى نيست:
١- مقصود از آيه اين است كه اگر كسى مؤمن را به خاطر اينكه اعتقاد به خدا و اسلام