معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ١٠٤
ملائكه به آنان خوشامد مىگويند.» «١» در كلامى ديگر مىفرمايد:
نام يكى از درهاى بهشت «ريّان» است كه تنها روزهداران از آن در وارد مىشوند. «٢» بابالمعروف، بابالرّحمه، بابالصبر، بابالشكر و باب البلاء نام درهاى ديگر بهشتاست. «٣» توضيح: نامگذارى باب البلاء به اين اسم به خاطر مبتلا شدن به بلا و تحمّل آناست.
سيماى بهشتيان شادابى قيافهها:
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ» «٤» آن روز (طايفهاى كه «اهل ايمانند») رخسارشان فروزان است، خندان و شادمانند.
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ الى رَبِّها ناظِرَةٌ» «٥» چهرههايى آن روز شاداب است و به سوى پروردگار خويش مىنگرند.
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ» «٦» چهرههايى آن روز از نعمتها بهرهمندند.
افتخار و دعوت از ديگران:
در سوره «الحاقه» مىخوانيم كه چون نامه عمل خوبان را به دست راستشان دهند، از شادى، ديگران را فرا مىخوانند و فرياد بر مىآورند:
«... هاؤُمُ اقْرَءُوا كِتابِيَهْ انّى ظَنَنْتُ انّى مُلاقٍ حِسابِيَهْ» «٧» كتاب مرا بگيريد و بخوانيد من مىدانستم كه به حسابم مىرسم.