معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٦٦

« «يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَ لا انْتُمْ تَحْزَنُونَ» «١» اى بندگان من! امروز نه ترسى بر شماست و نه اندوهگين مى‌شويد! «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ» «٢» چهره‌هايى در آن روز گشاده و نورانى است، خندان و مسرور است.
كيفيت حشر پرهيزكاران در روايات‌ امام جعفر صادق (ع) در اين زمينه مى‌فرمايد:
«الْقِيامَةُ عُرْسُ الْمُتَّقينَ» «٣» قيامت جشن عروسى پرهيزكاران است! باز آن حضرت فرمود:
«على (ع) از رسول خدا (ص) درباره تفسير اين آيه: «يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقينَ الَى الرَّحْمنِ وَفْداً» پرسيد، فرمود: اى على! به درستى كه (مراد از) «وفد» نيست مگر سواران، آنان مردانى هستند كه پرهيزكار و خداترس بودند، پس خداوند آنان را دوست داشت. و (به مقام ويژه) اختصاص داد، و از اعمالشان راضى بود، و آنها را «پرهيزكاران» ناميد، سپس فرمود: اى على! سوگند به كسى كه دانه را شكافت، و جان را آفريد آنان از قبرهايشان خارج مى‌شوند، و سفيدى صورتشان مانند سفيدى برف است، بر تنشان لباسهايى است كه سفيدى آن همچون سفيدى شير است، بر پاهايشان كفشهايى است كه بندهايش از لؤلؤ است كه درخشش دارد ... با هر شخصى از پرهيزكاران هزار فرشته، از پيش روى او و سمت راست و سمت چپش مى‌باشد ... (رسول خدا (ص)) فرمود: سپس خداوند جبار به فرشتگانى كه با او هستند مى‌گويد: دوستان مرا به بهشت محشور كنيد، آنها را با خلايق نگه نداريد، چون خشنودى من از آنان قبلًا محقق شده و رحمت من بر آنان واجب گشته ... آنگاه على (ع) پرسيد: اى رسول خدا (ص): آنها كيانند؟ فرمود: آنان تو و شيعيان تواند.» «٤»