معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٦٨

چند خصلت، موجب ايمن بودن از وحشت روز قيامت براى مؤمن مى‌شود: احترام به پيرمرد مسلمان، دفن شدن در حرم، مردن در حرم خدا يا پيامبر، نهادن دست بر روى قبر و خواندن هفت مرتبه سوره قدر، كسى كه زمينه گناه يا زنا برايش فراهم شود و از ترس خدا از آن دورى كند. كسى كه در برابر مردم بر خويشتن غضب كند (انصاف دادن به مردم) و كسى كه در راه مكه چه در رفتن يا برگشتن بميرد و كسى كه چشمش از ترس‌خداوند گريان‌باشد. «١» شخصى از امام باقر (ع) سؤال كرد كه روز قيامت، رسول خدا (ص) و اميرالمؤمنين (ع) و شيعيان او كجا هستند؟ حضرت فرمود: رسول خدا، على و شيعيان او بر كوه بلندى از خوشبوترين مشك بر منبرهايى از نور مى‌باشند. مردم در حال اندوه هستند و ايشان اندوهناك نمى‌باشند و مردم در حال وحشتند و ايشان وحشت ندارند «٢» شاكيان در قيامت‌ روز قيامت عده‌اى از انسان شكايت مى‌كنند:
در قرآن آمده است كه پيامبر (ص) در روز قيامت نزد خداوند شكايت كرده، مى‌گويد:
«يا رَبِّ انَّ قَوْمىِ اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْانَ مَهْجُوراً» «٣» پروردگارا! قوم من از قرآن هجرت كردند (يا نخواندند و يا نخواستند بفهمند، يا عمل نكردند و يا به ديگران نرساندند).
رسول خدا (ص) فرمود:
سه چيز روز قيامت، با حالت شكايت به صحنه مى‌آيند: قرآن، مسجد و عترت رسول اكرم (ص)، قرآن مى‌گويد: «يا رَبِّ حَرَّ فُونى‌ وَ مَزَّقُونى‌» پروردگارا! مرا تحريف كردند و پاره پاره كردند. و مسجد مى‌گويد: «يا رَبِّ عَطَّلُونى‌ وَ ضَيَّعُونى‌» خدايا! مرا رها كردند و ضايع ساختند. و اهل بيت پيامبر مى‌گويند: «يا رَبِّ قَتَلُونا وَ طَرَدُونا وَ شَرَّدُونا» خداوندا! ما را كشتند و تبعيد و آواره‌مان ساختند. «٤»