معاد استدلالى

معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٧١

امت را گواه بگيرد، در حالى كه در ميانشان كسانى هستند كه شهادت آنها بر بسته‌اى از گياه خوردنى، نافذ نيست. «١» (فاسق هستند)
امام صادق (ع) فرمود:
در هر نسلى امامى هست كه گواه و شاهد بر مردم است. «٢» ٣- فرشتگان‌ «وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهيدٌ» «٣» هر انسانى وارد محشر مى‌گردد در حالى كه همراه او حركت دهنده و گواهى است.
و آن فرشتگان شايد همان گروه از ماموران هستند كه كردار ما را در دنيا ثبت مى‌كنند و شايد ساير فرشتگان باشند.
٤- زمين‌ زمين نيز گواه كارهايى است كه بر روى آن انجام يافته است.
«يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ اخْبارَها بِانَّ رَبَّكَ اوْحى‌ لَها» «٤» در آن روز زمين خبرهاى خود را مى‌گويد، به خاطر اينكه پروردگارش به او وحى كرده است (به اعمالى كه بنى آدم كرده‌اند شهادت دهد).
٥- اعضاى بدن‌ «يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ الْسِنَتُهُمْ وَ ايْديهِمْ وَ ارْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ» «٥» روزى كه زبانها و دست و پاى مردم، به ضررشان گواهى مى‌دهند بدانچه كرده‌اند.