معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٦١
درس هشتم: حشر انسان با چهره حقيقى از منابع و متون اسلامى برمىآيد كه در روز قيامت انسانها با چهره حقيقى و حقيقت باطنيشان محشور مىشوند، به اين معنا كه سرشت باطنى و سيرت حقيقى هر كس با اعمال و اعتقادات او شكل مىگيرد.
اگر شخصى داراى عقايد باطل و اعمال و رفتار زشت و ناپسند باشد در زمره «مجرمان» محسوب و حشر خاصى متناسب با چهره باطنىاش دارد.
اما گر شخص از اهل ايمان و داراى اعتقادات درست و اعمال پسنديده و نيكو باشد جزو گروه «پرهيزكاران» بشمار مىرود، و از حشر ممتازى برخوردار مىگردد.
در اينجا به برخى از آيات و رواياتى كه در رابطه با حشر مجرمان و پرهيزكاران وارد شده است، مىپردازيم.
كيفيت حشر مجرمان در قرآن در مورد كيفيت حشر مجرمان چند دسته آيات وجود دارد، كه هر كدام بخشى از وقايع تلخ و صحنههاى وحشتناك آن را بازگو مىكنند.
دسته اوّل آياتى است كه در آنها كلمه حشر بكار رفته است، و برخى از آن آيات عبارتند از:
«يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقينَ الىَ الرَّحْمنِ وَفْداً وَ نَسُوقُ الُمجْرِمينَ الى جَهَنَّمَ وِرْداً» «١» در آن روز كه پرهيزكاران را دسته جمعى بسوى خداوند رحمان (و پاداشهاى او) محشور