معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ١٠٨

بخواهيد يك روز عذاب را از ما بردارد. «١» همچنين فرياد مى‌كشند «اى مالك دوزخ، پروردگارت ما را بميراند (تا آسوده شويم). مالك مى‌گويد شما در اينجا ماندنى هستيد «٢» و در آنجا نه مى‌ميرند و نه زندگى مى‌كنند «٣» و هرگز فرمان مرگ آنان داده نمى‌شود تا بميرند و چيزى از عذاب آنان، تخفيف داده نمى‌شود. «٤» اينها همه در حالى است كه رانده شده (درگاه خدا) و مورد نكوهش و ملامت قرار دارند «٥» و جاودانه در جهنّم خواهند ماند. «٦» برخى از خصوصيات جهنّم‌ دوزخ، با آنكه آنقدر بزرگ است كه هرگاه گفته شود آيا پر شدى؟ گويد: آيا باز هم كسى هست؟! «٧» در عين حال، دوزخيان در جاى بسيار تنگ و مشقت بار قرار دارند بگونه‌اى كه صداى فرياد و واويلاى آنان بلند است. «٨» مأموران دوزخ بسيار خشن و سختگيرند و بطور كامل مطيع اوامر الهى هستند:
«عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لايَعْصُونَ اللَّهَ ما امَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ» «٩» مأموران بسيار خشن و سختگير بر آن آتش موكّلند، از فرمان خدا سرپيچى نمى‌كنند و مأموريت خود را انجام مى‌دهند.
شخص دوزخى از آب بدبوى متعفّن، جرعه جرعه سرمى‌كشد و حاضر نيست به ميل خود بياشامد. عذابهاى مرگ آور از هر جا به سراغ او مى‌آيد ولى از مرگ خبرى نيست. «١٠» در بخشى ديگر از قرآن، پرده از برخى وقايع جهنّم برداشته شده است:
«فَالَّذينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَميم يُصْهَرُ بِهِ ما فى‌ بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَديدٍ كُلَّما ارادُوا انْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ اعيدُوا فيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريقِ» «١١» پس كسانى كه كافرند، براى ايشان جامه‌هايى از آتش، بريده شده است و از بالا بر سرهايشان آب جوشان مى‌ريزند كه درونشان را با پوستها مى‌گدازند و برايشان گرزهاى‌