درس دهم: مواقف قيامت‌ ميزان‌ در قيامت براى مردم مواقفى وجود دارد كه بايد از آنها بگذرند يكى از آنها موقف ميزان است.
قرآن مى‌فرمايد:
«وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ القِيمَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ انْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ اتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بنا حاسبِينَ» «١» روز قيامت ميزانهاى عدالت را خواهيم نهاد، پس به كسى چيزى ستم نرود و اگر عملى هموزن دانه خردلى باشد، در حساب آوريم و كافى است كه ما حسابگر باشيم.
ميزان به معنى ابزار سنجش و وزن كردن، مفهوم گسترده‌اى دارد كه در موارد بسيارى استعمال مى‌شود:
١- «وَالسَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْميزانَ» «٢» خداوند آسمان را بالا برده و ميزان را نهاده است.
٢- «وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ» «٣» ما به همراه پيامبر كتاب و ميزان (سنجش حق و باطل) فرو فرستاديم.
ميزان اشياء متفاوت است، ميزان صحت فكر و استدلال، علم منطق است و ميزان شعر، علم عروض است و ميزان مقدار حرارت يا سرعت بگونه‌اى ديگر است، ما نمى‌توانيم يكى از اينها را به جاى ديگرى استفاده كنيم.
هشام گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم مراد از «وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ القِيمَةِ فلا