معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٦٥
حشر پرهيزكاران در آيات بسيارى از قرآن كريم طرح و ترسيم شده است، كه در اينجا برخى از آنها را مىآوريم. از جمله قرآن مىفرمايد:
«يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقينَ الَى الرَّحْمنِ وَفْداً» «١» در آن روز كه پرهيزكاران را دسته جمعى به سوى خداوند رحمان (و پاداشهاى او) محشور مىكنيم.
«مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ امِنُونَ» «٢» كسانى كه كار نيكى انجام دهند پاداشى بهتر از آن خواهند داشت، و آنان از وحشت آن روز در امانند! «وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ فَامَّا الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فى رَوْضَةٍ يُحْبَروُنَ» «٣» آن روز كه قيامت برپا مىگردد (مردم) از هم جدا مىشوند؛ اما آنان كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادند، در باغى از بهشت شاد و مسرور خواهند بود.
مؤمنان پرهيزكار در آن روز با نور ايمان محشور مىشوند:
«يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنينَ والْمُؤْمِناتِ يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ ايْديهِمْ وَ بِايْمانِهِمْ بُشْريكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ خالِدينَ فيها ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ» «٤» (اين پاداش بزرگ) در روزى (قيامت) است كه مردان و زنان با ايمان را مىنگرى كه نورشان پيشرو و در سمت راستشان بسرعت حركت مىكند (و به آنها مىگويند:) بشارت باد بر شما امروز به باغهايى از بهشت كه نهرها زير (درختان) آن جارى است، جاودانه در آن خواهيد ماند! و اين همان رستگارى بزرگ است! در روز حشر پرهيزكاران ترس و اندوهى نداشته و خوشحال و مسرورند: