معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ٦٤
مىجوند پس چرك از دهانشان بيرون مىآيد، بعضى دستوپا بريده و گروهىبر شاخههايى از آتش، كشيده شده، عدهاى بدبوتر از مردار و گروهى لباسهاى آتشين پوشيدهاند.
آنان كه به صورت ميمون هستند، سخن چينانند. آنان كه به صورت خوك هستند اهل مال حرامند. امّا وارونهها، رباخوارانند و كوران، حاكمان به جور و ستم. كر و لالها كسانىاند كه نسبت به اعمال خود عُجب داشته و خودپسند بودند. آنانى كه زبانشان را مىجوند، دانشمندان و حاكمانى هستند كه كردارشان با گفتارشان مخالف بوده است. دست و پا بريدهها، كسانىاند كه همسايه را اذيت مىكردند. بر شاخههاى آتش كشيدهها كسانى مىباشند كه از مردم نزد پادشاه، جاسوسى و سخن چينى مىكردند. آنانى كه بدبوتر از مردارند آنهايى هستند كه از شهوات و لذتها برخوردار و حق الهى را كه در مال آنها بوده، نمىپرداختند. آنان كه لباسهاى آتشين پوشيدهاند، متكبران و فخر فروشها هستند.» «١» امام صادق (ع) مىفرمايد:
«كسانى كه با مسلمانها دورو بودند، در حضور بندگان خدا طورى سخن مىگفتند و در غياب آنان طور ديگر، در قيامت دو زبان از آتش دارند.» «٢» در روايتى ديگر پيامبر (ص) فرمود:
«كسى كه اهل گناه بزرگ، زنا و لواط باشد، بدبوتر از مردار به دوزخ مىافتد، كسى كه ميان همسران خود به عدالت رفتار نكند در قيامت به دست او غل و زنجير مىزنند، كسانى كه در دنيا متكبرند، در قيامت با قيافههايى بسيار خُرد، لگدمال مىشوند.» «٣» كيفيت حشر پرهيزكاران در قرآن انسانهاى مؤمن كه معتقدات باطنى و ايمان قلبى خويش را با اعمال صالح و نيكوكارى آميختند، و پايبندى عملى خويش را به باورهاى دينى نشان دادند؛ و بر اين تعهد واقعى ثابت و پايدار ماندند؛ حشر ممتاز و ويژهاى دارند كه در صحنه محشر مشهود همگان بوده، و مايه تعجب و تحسين ديگران خواهد بود.