صورت پشم زده شده درآيند. «١» آن عظمت و سنگينى و بزرگى چنان مى‌شود كه گويى كوهى نبوده است و به صورت سراب در مى‌آيد. «٢» دگرگونى زمين‌ زمين همچون گهواره، حركتى آرام بخش دارد و يكى از نعمتهاى بزرگ خداوند نسبت به بندگان، آرامى آن است. «٣» چون قيامت برپا شود چنان مى‌لرزد كه خداوند از آن به واقعه بزرگ ياد كرده است. «٤» زمين در آن روز بشدّت درهم كوبيده مى‌شود. «٥» و زمين با تكانى شديد درهم مى‌ريزد. «٦» هر چه در خود دارد، هنگام قيامت پس داده، آشكار مى‌سازد. در آن هنگام، زمين تمام خبرهاى خود را بازگو مى‌كند. «٧» آن زمان، خورشيد تابان، كُوِّرَتْ كوههاى سخت و سنگين، سُيِّرَت‌ آبها در كام دريا، سُجِّرَتْ آتش دوزخ بشدّت سُعِّرَتْ‌ پس در آن هنگام جنّت، ازْلِفَتْ خود بداند هر كسى ما احْضِرَتْ «٨» زلزله عظيم‌ «يا ايُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ انَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْئٌ عَظيمٌ يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا ارْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرىَ النَّاسَ سُكارى‌ وَ ما هُمْ بِسُكارى‌ وَلكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَديدٌ» «٩» مردم! از پروردگارتان بترسيد، همانا زلزله رستاخير واقعه عظيمى است، آن روز كه ببينيد هر مادر شيردهى كودك خود را فراموش مى‌كند و هر زن باردارى جنين خود را بگذارد و گمان كنى كه مردم، مست هستند و حال آنكه مست نيستند، ليكن كيفر الهى سخت و شديد است.
از اين آيه، به دست مى‌آيد كه زلزله، پيش از رستاخيز و در آستانه قيامت واقع‌