معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ١٧

عدالت اجتماعى با اجراى قوانين سيستمهاى بشرى تنها يك موفقيت نسبى را به همراه دارد.
قرآن كريم براى نگهداشتن انسان در مسير حق و وادار ساختن او به پيروى كامل و همه جانبه از دستورات الهى، به انسان هشدار داده او را از نافرمانى خداى متعال بر حذر مى‌دارد و به استغفار و توبه‌اش فرا مى‌خواند و انسان را متوجه مى‌سازد كه اين عالم پايان مى‌پذيرد و قيامت برپا خواهد شد و بازگشت همگان به سوى خداى قادر است. در آن روز حسابگر اوست كه از افراد بازخواست مى‌كند و كسانى را كه با قوانين الهى مخالفت كرده‌اند، عذاب كرده به كيفر مى‌رساند.
قرآن كريم در آيات آغازين سوره قيامت پس از آن كه بر حتميت وقوع روز واپسين و بازپرسى عمومى تاكيد ورزيده است، در ادامه به علت انكار منكرين معاد اشاره كرده و چنين فرموده:
«ايَحْسَبُ الْانْسانُ الَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ بَلى‌ قادِرينَ عَلى‌ انْ نُسَوِّىَ بَنانَهُ بَلْ يُريدُ الانْسانُ لِيَفْجُرَ امامَهُ يَسْئَلُ ايَّانَ يَوْمُ القِيامَةِ» «١» آيا انسان مى‌پندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد؟! آرى قادريم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب كنيم! (انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مى‌خواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قيامت) در تمام عمر گناه كند! (از اين رو) مى‌پرسد: «قيامت كى خواهد بود»! مراد اين است كه انسان منكر معاد مى‌شود و مى‌پرسد معاد چه وقت خواهد بود.
علت اين انكار اين است كه مى‌خواهد جلو خود را براى انجام هر كار زشت و نادرستى باز نگهدارد.
اين مى‌رساند كه اعتقاد به معاد جلو انجام كارهاى خلاف را مى‌گيرد.