دارد بكشد، هميشه در جهنّم است و چنين فردى كه تنها انگيزه او براى قتل، ايمان ديگرى باشد، كافر است. «١» ٢- مرحوم علامه طباطبايى در مورد آيه مزبور مى‌فرمايد: خداى عزّوجلّ در اين آيه شريفه چنين قاتلى را بسختى تهديد كرده و به او وعده خلود در آتش داده است؛ ليكن در سابق، آنجا كه پيرامون آيه «انَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ انْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشآءُ» «٢» و آيه «انَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً» «٣» بحث كرديم، گفتيم كه اين دو آيه مى‌تواند حكم خلود قاتل را مقيد كند و در نتيجه مى‌توان گفت هر چند آيه مورد بحث وعده آتش دائم را مى‌دهد ليكن ممكن است به خواست خدا و شفاعت شافعان مورد عفو قرار گيرد. «٤» ب- منكر امامت و ولايت امامان معصوم (ع)
علامه مجلسى از شيخ مفيد نقل مى‌كند كه فرموده:
«اتفاق اماميه است كه اگر كسى امامت يكى از امامان را انكار كند و اطاعت واجبى را كه خداوند بر او لازم كرده انكار كند، او كافر، گمراه و مستحق خلود در آتش است.» «٥» علامه مجلسى فرموده:
«در روايت صحيح از امام باقر (ع) وارد شده كه هر كس از افراد اين امّت صبح كند در حالى كه امامى تعيين شده و عادل از طرف خداوند نداشته باشد، صبح كرده با حالت گمراهى و سرگردانى و كسى كه بر اين حالت بميرد به مرگ كفر و نفاق مرده است.» «٦» بديهى است كه مرگ با حالت كفر و نفاق، خلود در آتش را به دنبال دارد.
البته بايد توجه داشت كه مقصود كسانى هستند كه از روى علم و عمد، ولايت اهل بيت را انكار مى‌كنند؛ اما كسانى كه از روى ناآگاهى و بدون لجاجت به اين اشتباه بزرگ‌