قالُوا انَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرينَ» «١» اهل جهنّم، اهل بهشت را ندا زنند كه از آن آب يا از آن چيزهايى كه خداوند روزى شما كرده ما را بهره‌مند كنيد؛ گويند: خدا آنها را بر كافران حرام كرده است.
گريز گناهكاران از گناه‌ گناهكاران، هرچه از نيكان كمك مى‌طلبند، كسى به ياريشان نمى‌شتابد و آنان سعى مى‌كنند گناه خويش را به دوش اين و آن بيفكنند و به كسانى رو مى‌كنند و مى‌گويند:
«لَوْ لا انْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنينَ» «٢» اگر شما در دنيا نبوديد، ما راه حق را پيش مى‌گرفتيم، (شما مانع شديد).
پاسخ مى‌شنوند:
«أَنَحْنُ صَدَدْناكُمْ عَنِ الْهُدى‌» «٣» آيا ما راه هدايت را بر شما سد كرديم!؟
گناهكاران مى‌گويند: خداوندا! ما تقصيرى نداريم؛ ما دنباله رو بزرگان و رهبرانمان بوديم! آنها ما را گمراه كردند! «٤» پروردگارا! ايشان ما را گمراه كردند پس به ايشان عذاب دو برابر از آتش بده. خداوندمى‌فرمايد: بر هر كدام دو برابر است. «٥» نه تنها عذاب رهبران فاسد دو برابر است؛ چون هم كج رفتند و هم ديگران را به كجروى خواندند، بلكه عذاب شما نيز دو برابر است، چون دو گناه انجام داديد. خود كج رفتيد و با پيروى خود از رهبران فاسد، آن ستمگران را نيز، تأييد و تشويق كرديد. «٦» گناهكاران به رهبران فاسد مى‌گويند: ما كه عمرى پاى پرچم شما بوده، تسليم بى‌چون و چراى شما در دنيا بوديم، (امروز) آيا شما ما را از چيزى از عذاب خدا بى‌نياز