معاد استدلالى - صفر علیپور و ابراهیم زاده - الصفحة ١٠٦

درس چهاردهم: دوزخ‌ دورنمايى از جهنم‌ جهنّم (: دوزخ) كمينگاه بزرگى است «١» كه عذاب آن سخت و پردوام است و بدجايگاه و بد محل اقامتى است؛ «٢» دوزخيان، بر صورتهايشان بسوى جهنّم، جمع مى‌شوند. «٣» دوزخ، با صدايى پر لهيب، وحشتناك و خشم آلود «٤» و با آتشى شعله‌ور و سوزان، فراهم و آماده است؛ «٥» آتش آن، زبانه مى‌كشد «٦» و هر زمان آتش آن فرو نشيند، شعله تازه‌اى بر آن افزوده مى‌شود. «٧» بر تمامى كافران احاطه دارد «٨» و آنان با شياطين، در حالى كه به زانو در آمده‌اند گرداگرد جهنّم حاضرند. «٩» از چشمه بسيار داغ و سوزان، به آنان مى‌نوشانند، «١٠» بسترى از آتش جهنّم در زير و پوششى از آتش دوزخ، بر روى‌